Van Antwerpen naar Brussel

   Eerst en vooral: ere wie ere toekomt de reportage las ik in FMK nr 62, auteur: André Maes. Ik wou die tocht ook weleens fietsen. Dus met fiets en al wat nodig is de trein op richting Antwerpen. Onderweg mijn sandwiches verorberd, wat energie opdoen weet je wel. Ik heb ook rustig de tijd om de routebeschrijving nog eens te bekijken, de kaart netjes open te vouwen en in de houder te plaatsen. Zo zal ik zeker het noorden niet verliezen. Over het noorden gesproken...er is stevige noordenwind voorspeld dus Antwerpen als startplaats is nog zo slecht niet bekeken. De wind zal me wel een duwtje in de rug geven. De zon is ook van de partij. Later op de dag zou het regenen vanuit het oosten, maar dat is nog veraf..

          Aangekomen te A'pen-Centraal plaats ik de stuurtas, de sandwiches heb ik opgegeten dus dat scheelt een stuk in gewicht. Na de bidon te hebben gevuld zet ik me op weg richting Scheldekaaien. Op de Meir heerst een gezellige drukte, broodjes etende scholieren, windowshoppers, groepjes toeristen die geloven wat de gids hun wijsmaakt... Ook redelijk wat medefietsers hier. Welke straatjes ik ben in -en uitgereden weet ik niet meer maar in een mum van tijd ben ik op de Scheldekaaien. Stuur naar links, zuidwaarts dus en we zijn vertrokken! En ja de wind is voelbaar aanwezig, uit de goede richting zelfs. En een afgescheiden, supervlak fietspad...

 
Scheldekaaien.Kasteel.Bouwsel.
 

          Achtereenvolgens passeer ik de oude (beschermde!) hangars, hier werd ooit de vracht van de Kongoboten in opgeslagen, wat verder in een omgebouwde loods kun je Antwerpen in miniatuur bezoeken. Dit heb ik ooit eens gedaan en ja het was de moeite waard. Wat verderop wachten onze afgedankte auto's op verscheping naar weet-ik-veel waar om een nieuw leven te beginnen. Wanneer de E17 in zicht komt is het uitkijken voor de bordjes van het knooppuntennetwerk. Eerst langs een spoorweg. Ik passeer Fort8 is nu lokaal van vissersclub. De bordjes gidsen me feilloos door Hoboken, fotoke bij kasteel Klaverblad, nog een kasteel Cleydael. Even voorbij Hoboken wordt het pas echt mooi. Een lange kaarsrechte dreef. 
In een weiland aan mijn linkerzijde ontwaar ik een eigenaardig bouwwerk. Het blijkt een bunker uit WOII te zijn, maar zet daar wieken op en het is precies een molen! Dan moet ik tweemaal de A12 oversteken, de verkeerslichten blijven ellendig lang op rood. We zijn nu te Boom, de Rupel is niet ver meer. Langsheen de Rupel staan infoborden over de scheepswerven van vroeger, je kunt zelfs een route volgen die dat allemaal passeert en haarfijn uitlegt. En ja langs vernieuwde kaaien die uitnodigen om wat te verpozen kom ik aan de Rupel. Het Veer met toepasselijke naam "Heen en Weer" ligt aan de overzijde...Overtocht op het halve en het hele uur, nog een paar minuutjes.. Een pluim voor Knooppuntennetwerk van Toerisme Provincie Antwerpen (TPA) want ze hebben me mooie plekjes laten zien, langs weggetjes en paden die ik anders waarschijnlijk niet zou hebben gevonden..

 
Rupel.Overzet.Gangboord.
 

          Ik raak aan de praat met een bejaarde medepassagier. Die overstelpt me met feiten en weetjes over Boom en Klein-Willebroek. Ik versta er maar de helft van mede door de motor van de overzet en dan dat dialect... Eenmaal aan de overkant staat een grote groep scholieren te popelen om de overtocht te maken. Wij die het veer verlaten hebben de grootste moeite om ze op het smalle gangboord te passeren. O ja de veerman was een veervrouw die het veer voortreffelijk maneuvreerde. 
We zijn nu in Klein-Willebroek een droom als je het mij vraagt. Hier staat een Shermantank die de bevrijding van 4 sept 1944 herdenkt. Een rode auto staat vakkundig in de weg geparkeerd, zodat het onmogelijk wordt een mooie foto te nemen. Wat overblijft van een vroegere brug over de Rupel geniet ook mijn aandacht. Want die is echt mooi gemaakt, knap vakwerk geweest.

 
Rode auto staat in de weg!Vroegere brug.Restant van brug.
 

          Het vroegere sashuis is nu Toerismebureau en volgens enkele locals die een praatje komen maken is er een tentoonstelling over de scheepswerven van Klein-Willebroek. Dit interesseert me ten zeerste alleen... Op donderdag 27 september zal het kantoor uitzonderlijk gesloten zijn van 11u30 tot 14u! Staat te lezen aan het raam. 27 september is wel vandaag! Volgens mijn gesprekspartners van dit ogenblik tevens de laatste dag van die tentoonstelling. Die twee mannen zwijgen geen minuut, dus wat wachten is niet zo erg. Het is al 14u15 nog niemand is komen opdagen! Net wanneer ik het welletjes vind en wil opkrassen komt mevrouw Toerismebureau opendoen. 
Die tentoonstelling is prachtig, de moeite van het wachten waard geweest. Maquettes van Klein-Willebroek, van het Sas, die dat heeft gemaakt chapeau. Het sas werd voltooid in 1575, het dankt zijn ontstaan toen na het graven van het kanaal Brussel-Rupel Tisselt en later Willebroek overstroomden toen de dijken doorbraken. Ik maak een praatje met de dame die ons binnenliet, het lijkt Vlaanderenvakantieland wel.

 
Maquette van het SasMaquette van Klein Willebroek.Sas van Klein Willebroek.Monsterbrug
 

          Nadien moet het sas worden overgestoken en op de andere oever wordt de tocht hervat. Nog steeds gidsen de bordjes me de weg. Er moet een ommetje worden gemaakt een bedrijf dat containers behandeld staat lelijk in de weg. Een poosje later kan de weg via het kanaal verder gezet worden. De fameuze brug van Willebroek is al een tijdje in zicht, maar eens vlakbij zie je pas wat voor kolos dit is! Hoeveel staal zit daar wel niet in? Helaas voor de foto: men is druk bezig met zandstralen en één pijler is ingepakt. 
Hier wil ik het kanaal over. Het Fort van Breendonk is vlakbij en dat wil ik nog eens gaan bekijken. Door het centrum van Willebroek steeds rechtdoor en net vóór de A12 bereik ik mijn bestemming. Zelfs zonder te weten wat zich binnen en buiten de muren van het fort heeft afgespeeld: luguber tot en met. De naam alleen al. Het alom tegenwoordige prikkeldraad, het bord "Halt", de kasseiweg met op het eind de ingang...een geopende muil. Tijd om het te bezoeken is er niet, maar vroeger ben ik er al eens geweest. Niet voor gevoelige zielen vind ik.

 
LuguberPrikkeldraad overal.Duidelijk?.
 

          Langswaar ik ben gekomen terug naar het kanaal. Maar het niet oversteken rechtsaf het stuur zuidwaarts! Met wat geluk zie je zeeschepen met bestemming de haven van Brussel. Te Tisselt kanaal oversteken en langs de andere oever, de oostelijke verder, op een gegeven moment tijdens het oversteken is de kerk precies ingekaderd, in de pijlers van de brug. Vanaf nu geen bordjes meer, maar geen nood de beschrijving van FMK loodst je verder. Trouwens verloren rijden langs een kanaal kan niet. De bruggen die ik tegenkom zijn monumentaal. 
Minder monumentaal is het fietspad. Dat wordt zo langzamerhand slechter, blaren van de bomen verbergen de oneffenheden. Ik laat het fietspad voor wat het is en zoek de rijweg op. Verkeer is er bijna niet en bovendien is de rijweg breed genoeg. De charme die je langs kanalen soms tegenkomt is ver te zoeken hier.
Kerk ingekaderd.Zeekanaal.
 

          Aan de Verbrande Brug verlaat ik het kanaal (en de beschrijving van FMK). Volgend doel is Grimbergen met zijn kathedraal, de Tommenmolen die een museum van oudere technieken herbergt. Na oversteken rechtsaf en eerste straat linksaf. Even halt houden bij de plaatselijke bakker om de energievoorraad aan te vullen. Warm onthaal bij die warme bakker. De bakkersvrouw wil weten waar ik vandaan kom, wat mijn bestemming is...Wanneer ze horen dat het Atomiummijn volgende doel is ontstaat een levendige discussie tussen de bakkersvrouw en een andere klant over de te volgen weg... 
Mijn plan om via de Plantentuin van Meise naar Brussel te rijden wordt door de bakkersvrouw wèl en door de ander klant niet begrepen! Na betaling er stilletjes vanonder muizen lijkt me nog het beste. Bovendien heb ik een prima fietskaart mee dus zal ik mijn plan wel trekken. Na de bakkerij, splitsing rechts en zo kom ik in de Winkelveldstraat. Parijs-Roubaix op zijn best! Er is een smalle vlakke boord bruikbaar voor de behendige fietsers. Oei een tegenligger, maar de brave man trotseert de kasseien om mij de lukse van dat vlakke boordje te gunnen! Wanneer een paar tellen later weer een tegenligger opduikt is het mijn beurt om van de kasseien te proeven... 
Een steenworp verder is de Tommenmolen. Hier in dit prachtig decor is het museum van de Oudere Technieken gevestigd. Alles is dicht...maar dit belet me niet het gekochte goed van de bakkerij aan het terras op te smullen.

 
TommenmolenZicht op de kathedraal van Grimbergen.Duidelijk?.
 

          Na nog wat kasseien te hebben doorstaan sta ik plots bij Volksterrewacht Mira. Je raadt het al...gesloten. Wanneer ik aan het einde van de kasseien kom, merk dat De Gordel al dit fraais ook weet te appreciëren. Omdat de Kathedraal op het hoogste punt van Grimbergen werd gebouwd beheerst hij nog meer de omgeving. Imposant bouwwerk alleszins. De beloofde regen is gearriveerd, eerst miezerig maar nu echte, malse regen! 
De Plantentuin zal voor een andere keer zijn. Na raadplegen van de fietskaart rij ik "recht op recht" richting Atomium. De drukke N202 met prima fietspad gidst me door Strombeek-Bever, dan de A12 (weeral!) oversteken en ja de eerste wegwijzers richting Atomium zijn daar. 
Het regent nog altijd. Net niet genoeg om regenjasje aan te trekken. Een paar pedaaltrappen verder sta ik plots oog in oog met het Atomium.

 
Oog in oog met het Atomium.Even spiegelen.
 

          Dat is nog eens een bouwwerk waar je U tegen zegt! Hoe dichter ik erbij kom, hoe meer het me overweldigd. Helaas...donderdag 27 september uitzonderlijk vroeger gesloten. Kassa om 16u45, momenteel is het 16u40...Na nog een en ander op de gevoelige plaat te hebben vastgelegd moet ik verder. Brussel wenkt, het laatste stukje van deze tot nu toe uiterst leuke trip. De dreef volgen, net voor het park rechtsaf Rue E.Bockstael. Een paar pedaaltrappen verder rij ik onder de monumentale Koloniënbrug. 
Daarna kom ik mijn oude metgezel tegen: het kanaal! Terug oversteken, de beschrijving van André Maes komt nu terug goed van pas. De Groendreef waar men een fietspad heeft gecreëerd door simpelweg een rijstrook om te vormen tot fietspad. Wel rij je tegen het drukke verkeer in.. Voelt niet echt veilig aan. Maar deze oplossing laat vlot fietsen toe. Wanneer ik andere fietsers moet kruisen valt het (geschilderde), fietspad wat smalletjes uit.

          Al fietsend door Brussel om 17u. De verkeersproblemen die dagdagelijks op de radio worden vermeld daar ben ik nu middenin. Er zijn aangenamer plaatsen, maar toch wil ik dit voor geen goud missen! Wat een drukte! Ik stel vast dat ze de klakson maar wat graag laten horen! 
Bij de Cïtroëngarage rechtsaf, tot aan de verkeerslichten van de Sainctelettesquare. In de verte zie je de Basiliek van Koekelberg. Dit is de zgn Kleine Ring. Hier linksaf en via de Koolmijnkaai naar de Vlaamse Poort. Terug linksaf je bent nu thv de Vlaams Poort. Rechtdoor, steeds maar rechtdoor en je rijdt rechtop het Beursgebouw. Je fietst of wandelt errond, sla aan de achterkant het kleine straatje in (de Boterstraat). Vooe je het goed en wel beseft sta je op de Brusselse Grote markt!

 
Spitsuur.Grote Markt.Grote Markt.Terug huiswaarts.
 

          Het stadsplan komt nu goed van pas. Ik steek het in de kaartenhouder, want het feest is nog niet voorbij ik moet immers nog naar het Noordstation. Toch slaag ik erin verkeerd te rijden. Maar niet zo erg zo zie ik eens de Wetstraat. Eerste linksaf steeds volgen en aan de Schaarbeekse Poort linksaf. De vertrouwde contouren van het Noordstation zijn nu dichtbij. Maar ik ben er nog lang niet want alle verkeer hier staat stil; geen doorkomen aan. Net wanneer ik beslis om over het trottoir te rijden komt er een gemotoriseerde politieagent aanrijden. Stapvoets begeeft hij zich door de file de auto's zwenken uit om plaats te maken....en voor mij zit er niets anders op dan de brave man te volgen en alzo ben ik in een wip bij het station! Deze situatie is absoluut een foto waard volgens mij maar helaas ik zie er geen kans toe. 
Wanneer we samen voor het rood verkeerslicht aankomen, kan er bij hem een flauw lachje vanaf. Ik zeg: "dankuwel oom agent " en vlugvlug de laatste meters naar het station afhaspelen. Ik heb nog net tijd om bij een stalletje wat frisdrank te kopen en dan hup de trein op en naar huis!

          Dit is van begin tot eind een leuke, toffe tocht geweest. Van A..naar B... zal ik zeker nog eens fietsen, maar niet meer langs het kanaal en vroeger vertrekken want het Atomium dat zou ik wel eens willen vereren met een bezoekje! De beschrijving uit FMK klopt als een bus! Ik ben daarvan afgeweken om een en ander te kunnen bekijken want in de doorkruiste streek ben ik nog niet zoveel geweest.