Door de haven van Antwerpen naar Bergen op Zoom

Een mooie juni dag, fiets op de trein en naar Wildert (dat was toch de bedoeling). Ik heb nogal wat kaartmateriaal bij want een precies omlijnd idee hebik nog niet. Wel moet ik ivm het Provinciebrevet van de Belgische Bond voor Rijwieltoerisme of BBR de plaatsen Zandvliet en Wildert passeren.

De NMBS helpt mee te beslissen. Even buiten Oudenburg stopt de trein plots. Waarom, voor wat? Daar hebben we het raden naar. Dan wordt er omgeroepen dat er vóór ons een andere trein defekt is. Het duurt een eeuwigheid alvorens we op het andere spoor verder kunnen. Te Sint Niklaas komt de melding dat we moeten overstappen, want onze trein heeft al zoveel vertraging opgelopen dat ze niet meer doorrijden naar Antwerpen! 
Enkele reizigers zijn not amused. Maar ik? Och als recreatieve treinreiziger vind ik dat allemaal nog zo erg niet. Het is wel vervelend dat ik mijn fiets weer moet gaan uitladen. Maar zie een behulpzame treinbegeleider zorgt ervoor dat dit vlekkeloos verloopt. Dan trap-af, trap-op in pure cyclocross stijl naar het andere perron. Drukte van jewelste, maar de fiets en ikzelf geraken probleemloos op de andere trein.

          Te Antwerpen is mijn beslissing vlug gemaakt: na 2,5 uur om hier te geraken heb ik mijn buik vol van treinen. De fiets op en liefst zo vlug mogelijk! Een fietskaartje dat ooit in samenwerking door Portival, de Fietsersbond en Natuurreservaten werd uitgegeven stelt een tocht door de Haven voor. Dan rijpt het langzaam het idee om door de Haven langs Berendrecht, Zandvliet naar Bergen op Zoom te rijden. Daarna zou ik naar Wildert rijden om me terug huiswaarts te begeven. Kaartmateriaal heb ik genoeg bij dus het noorden zal ik wel niet verliezen.

          Naar de Scheldekaaien, de weg ernaartoe ken ik ondertussen wel. Daar stuur naar rechts en noordwaarts verder. De wind blaast matig uit het noorden. Niet zo best want het grootste deel van deze tocht verloopt in deze richting. Langs Het Steen scheepvaartkundig museum, even verder kun je schepen bekijken die beschut staan onder de Hangars. Ik passeer nu het oude deel van de haven. Het lichtschip Westhinder dat in 1994 uit de vaart werd genomen ligt er nu treurig bij in een hoekje van het Kattendijkdok even voorbij het Loodswezengebouw. 
Thv de Royersluis even van de fiets want over een grindpad wil ik via het buitendijks gelegen natuurgebiedje "Slijkhoek" mijn weg verder zetten. Dan in een bocht naar links krijg ik een mooi zicht van de skyline van Antwerpen.

 
lichtschip Westhinder.Antwerpen.
 

          Op het eind van dit fraai stukje natuur even à la cyclocross de fiets ter hand nemen want men is hier bezig een nieuw fietspad aan te leggen. Uiteraard een intiatief om toe te juichen. Hier moet ik de Scheldelaan oversteken en thv de verkeerslichten linksaf. De verkeersdrukte valt mee.

Nu kom ik in de Oosterweel Steenweg. En ja de spits van het kerkje van het voormalige polderdorpje Oosterweel komt nu in zicht. Onthoofd want de windhaan ontbreekt, temidden van al dit havengeweld, ik word er stil van. Fiets aan de kant en eens van dichtbij gaan bekijken. Het kerkje ligt ongev. 2 meter lager dan het niveau van de haven. Na ontruiming en afbraak van de oude polderdorpjes werd wat restte onder een dikke laag zand begraven. een steil talud brengt me tot bij de ingang van het kerkje. Of het originele niveau van de polder. De uitgesleten dorpel doet me wat dagdromen. Hoeveel huwelijken werden hier voltrokken, hoeveel kindjes gedoopt? En wie werd hier als laatste begraven? 
Ik slaag erin een blik naar binnen te werpen. Het interieur is kaalgeplukt zelfs van een tegelvloer is geen sprake meer. Net voor de ingangsdeur, ooit op zondag hèt trefpunt in zo'n dorpje, nu is er niets meer. Nog dit het kerkje werd wel volledig gerestaureerd.

 
Spits zonder haan.Kerkje Oosterweel.Fietspad.
 

          Na deze overpeinzingen moet ik terug verder. Op een prima roodasfalten fietspad middenin de haven. De drukte valt reuze mee en bovendien op dit afgescheiden fietspad zou ik er toch geen last van hebben. Steeds rechtdoor de Oosterweel Steenweg volgen. Dan wegens werkzaamheden linksaf voor een ommetje via de Wilmarsdonkbrug. Dan op de Noorderlaan rechtsaf en linksaf de Luithagen-haven volgen. Op het einde even aandacht om de Transcontinentaalweg over te steken en voorlopig is het gedaan met al die havendrukte. want de route gaat nu door natuurgebied "Bospolder-Ekersmoeras". Het "Ekers Moeras" is 16ha groot is nu aan je rechterkant. De "Bospolder" is een opgespoten gebied van 90ha dat nu natuurgebied is geworden.

 
Bospolder.Bospolder.
 

          Wat een verademing na de doortocht van de haven. Hier is enkel rust en stilte. Op het gemak verder om optimaal van dit alles te kunnen genieten. Wat verder kun je de dijk op en eens boven wacht je een mooi uitzicht op al dit fraais. Mannen in witte overall's zijn de Processierupsen aan het verdelgen. Ja de beestjes zijn al tot hier geraakt. 
Via een onverhard pad vervolg ik mijn weg. Thv een vijver linksaf. Een klimmetje en je bent nu bovenop de Ekers Dijk. Onverhard maar weer goed te befietsen. En ja hoed af voor het eerste natuursinrchtingsproject van Vlaanderen. Mooie liedjes ... en ja voor je het weet ben je met je fiets weer middenin het gerij van de Haven.

          Aan de Noorderlaan rechtsaf, aan je linkerkant zie de Opelfabriek. Het duurt wel een poosje eer je deze achter je laat. Rechts is het vormingsstation van Antwerpen-Noord te zien. Enorm groot, curiositeit is wel de helling waar men de goederenwagons laat afrijden vooraleer de lange goederentreinen worden samengesteld. Je passeert de "Grote Kreek" hier zou ooit de Scheldedijk doorbroken zijn. Nu een natuurgebiedje temidden in het vormingscentrum. Tijdens het oprijden van de hoge brug kun je tussen de sporen in zelfs een internationaal erkend natuurreservaat ontdekken "De Kuifeend". Was het Opelterrein enorm groot, het vormingscentrum doet daar niet voor onder! 
Wat verderop kun je een pauze inlassen om het betonnen kerkschip te bezoeken. Het bevat een café-restaurant. Na deze stop arriveer je bij de Lillo-brug. Volgens het fietskaartje kun je hier terugkeren om de korte (35km) havenroute te rijden. De lange (70km) gaat rechtdoor. Op het moment dat ik hier passeer is de brug gesloten wegens werken. Voor mij geen probleem want mijn tocht gaat rechtdoor.

 
Containers.Havendrukte.
 

          Een wijde rechterbocht, de route loopt nu helemaal rond het Delwaide dok. Het is hier containers al wat de klok slaat. . En ja wie containers zegt, zegt vrachtwagens. Het wordt alsmaar drukker hier. Het fietspad is ook niet helemaal meer wat het moet zijn. En de eerder vermelde noordenwind voel ik maar al te best. En bedenk even dat onder het asfalt, onder al die containers de beste poldergrond onder een dikke laag zand zit! 
Gelukkig komt aan minder mooie liedjes ook een eind. De Antwerpsebaan draait naar rechts en naar beneden. Terug op het originele polderniveau dus. Ik merk bordjes van de "Ganzerijdersroute" op. Een kasseiweg, de Reigersbosdreef en langs het gelijknamige bos. Wat prachtig hier. Ben ik terug in de tijd gecatapulteerd? Want zo was het het in deze streek vast overal vooraleer de haven met zijn enorme honger naar grond toesloeg.

 
Vooruitgang?Terug in de tijd?
 

          Via het fietspad langs het Schelde-Rijnkanaal naar Zandvliet. Hier moet ik immers aan stempel zien te geraken. In een krantewinkel koop ik wat frisdrank en een mooi plekje in de zon is gauw gevonden. Wat rust na het begin van een mooie fietsdag. Ik laat de kalmte die heerst in Zandvliet over me heen gaan. Want de laatste kilometers in de Haven moest ik nogal wat drukte ervaren.

          Even de Fietskaart bestuderen om het vervolg van de tocht te kunnen voortzetten. Ik zal het Schelde-Rijnkanaal verder volgen tot de Kreekraksluizen. Daar ben ik in Nederland. Linkerbocht, rechterbocht en het jaagpad stevent kaarsrecht op de sluizen af. De wind laat zich voelen, zo langs het brede kanaal. Maar ja je kunt nu niet altijd wind in de rug hebben nietwaar? De talrijke fietsers die ik kruis zoeven me voorbij geholpen door die wind. Onder de bruggen van autosnelweg en spoorweg door en het sluizenkompleks is vlakbij. Daar bij de sluizen in de zon en uit de wind knijp ik de remmen even dicht. Heerlijk pauzeren is het hier.

 
Schelde-Rijnkanaal.Kreekraksluizen.
 

          Na wat zoeken kan ik mijn weg verder zetten langs de Markizaatskade. Maar eerst nog een korte stop bij een infopaneel over de natuurontwikkeling aan het Schelde-Rijnkanaal. De trappen op en ja boven zijn er piknikplaatsen en een knap uitzicht. Langs de Markizaatskade gooit de wind wat roet in het eten, maar voor het overige is het leuk fietsen hier. 
En dan...na wat bochtenwerk komt Bergen op Zoom in zicht. Van die fiets af en wat kuieren door het gezellige centrum. Een koffietje met gebak in een bakkerij doet al dat wind-tegen leed gauw vergeten. In een nogal grote fietswinkel (Hopmangigant?) vergaap ik me aan al het moois dat er opgesteld staat. 
Maar dat moois heeft zijn prijs...Er moeten nogal wat eurootjes gedownloaded worden vooraleer zo'n eerste klas stalen ros van eigenaar wisselt.

 
Info.Markizaatskade.Bergen op Zoom.
 

          De tocht leidt me nu zuidwaarts. Eindelijk wat rugwind. Even buiten Bergen op Zoom rechtsaf naar de Brabantse Wal. Dit is een abrupte overgang van hogere gelegen zandgronden naar de poldergrond. Beschermd als natuur-en cultuur historisch gebied. Een bezoekje waard dus. 
Het baantje waar ik nu op rij heet de Binnenbandijk. Omdat veel fietsers hier lek zijn gereden en de rustinnekes mochten bovenhalen? Schitterend fietsgebied alleszins. Ik laat me verleiden tot een bezoekje aan de uitkijktoren. Daar krijg je een schitterend panorama aangeboden van deze bijzondere omgeving. Ook de Markizaatskade waar ik daarstraks ben over gereden is duidelijk waarneembaar.

 
Binnenbandijk.Panorama.Brabantse Wal.
 

          Dan moet ik verder door de Wouwse Plantage. Onnodig te zeggen dat het hier ook prettig fietsen is? Via een onverhard pad door het bos, het voordeel van de rugwind valt weg hier. Daartegenover staat dat dit een heel mooi fietstraject is. Niet zo verwonderlijk we zijn immers nog altijd op Nederlandse bodem.

 
Plantage.
 

          Knooppunten hebben hier ook hun intrede gedaan, tenkoste van de themaroutes die zijn opgegeven. Maar met mijn fietskaart heb ik die knooppunten niet nodig. Helaas rij ik verkeerd! Plots loopt het pad dood op een omheining. Wandelaars weten me te vertellen dat ik best rechtsomkeer maak tot het eerste kruispunt en daar schuinrechts moet nemen. Het is daar dat mijn navigatie in de fout is gelopen. Achter de omheining is militair gebied. 
Rechtsomkeer dus. De aanwijzingen van de wandelaars volgend ben ik in een wip terug op de juiste weg. Dan kom ik uit op een grote baan. Rechtsaf op alweer een schitterend asfalt fietspad. Nu komt het laatste stukje, kriskras langs nog altijd rustige baantjes zoef ik nu naar Wildert. Hier moet ik alweer aan stempel zien te geraken. Een terrasje doen daar heb ik wel zin in. Maar de cafeetjes beslissen er anders over. Alles is dicht! Bij de plaatselijke bakker geraak ik aan een stempel. En als tegenprestatie wil de vrouw weten waarvandaan, waar ben je geweest met de fiets etc..

 
Wildert.
 

          Nu me naar het station begeven, om de trein naar Antwerpen op te wachten. Drukke lijn hier want er passeert nogal wat treinverkeer. Na een poos is de trein die ik nodig heb in aantocht en zit deze zeer afwisselende fietstocht erop!