Rondje Walcheren

Zeeland is een provincie in Zuidwest-Nederland. De provincie bestaat uit een aantal schiereilanden die ooit losse eilanden waren. De naam "Zeeland" is hiervan afgeleid. Na de overstroming van 1953 werden de losse eilanden met elkaar verbonden door dammen, bruggen ,dijken. 
Walcheren is toeristisch gezien het bekendste deel van Zeeland. Te danken aan het veer dat vaart tussen Breskens en Vlissingen? Hier vind je al wat je maar wensen kan. Dijken, bossen, landbouwgebied, eeuwenoude plaatsen met een rijke geschiedenis. Wij kozen voor een rondje, een uiterst afwisselend rondje zelfs. Leuk meegenomen is dat de knooppunten ook hier hun intrede hebben gedaan.

Zeeland vroeger en nu.

 

Ooit losse eilanden. verbonden door bruggen, dammen en dijken.Kaart van Walcheren.

 

           De auto veerbindingen over de Westerschelde zijn vanaf vrijdag 14 maart 2003 vervallen. 
Sinds de opening van de Westerscheldetunnel verzorgt een Fast Ferry van Veolia Transport de overtocht tussen Breskens en Vlissingen. Fast, moet wel met een korreltje zout worden genomen, naar mijn gevoel duurt het precies even lang als vroeger. Of komt het doordat je niets anders kunt doen dan op je plaats te blijven zitten? Want vroeger op de grote veerboten kon je nog een kop koffie krijgen of wat te eten.

 
Kraaknet.Allen aan boord!
 

           Bij aankomst te Vlissingen zet het eerste knooppuntbordje ons onmiddellijk op de goede weg. We kiezen voor een ommetje langs fort Rammekens, via een buitendijks fietspad. Fort Rammekens is het oudste zeefort van West-Europa (1547). Ooit speelde het fort een grote rol in de rijke Zeeuwse maritieme geschiedenis. Mogelijkheid tot bezoek. Maar eerst wat havengebonden industrie trotseren. Het trainingscentrum van de brandweer, met als blikvanger het uitgebrande karkas van een helikopter. Let net voor je de Scheldedijk opdraait eens op de unieke (Nederlandse) bunker. (uitleg terplaatse). Hoeft het gezegd dat het Scheldepanorama dat op je netvlies gebrand wordt formidabel is? Een grijze, vierkante stenen paal geplaatst in de dijkberm is een grenspaal van Vlissingen.

 
Brandje geblust.Stalen koepelkazemat (uitleg terplaatse)Grenspaal Vlissingen.Scheldepanorama
 

           De kreek rond het fort is ontstaan door een geallieerd bombardement in 1944. Het duurde immers een paar jaar vooraleer de dijk werd hersteld en de werking van het getij schuurde diepe geulen uit. Een bord geeft aan dat je wat verder een unieke bunker kunt bekijken. Den Duits had van Walcheren (met het oog op verdedigen van de Scheldemond) één groot versterkt fort gemaakt. Getuige daarvan zijn de talloze bunkers verspreid over het eiland.

 
Fort Rammekens.
 

           De knooppunten leiden je langs een schitterend weggetje door een groene tunnel naar Rithem. Vandaar naar Oost-Souburg. Na oversteken van het Kanaal door Walcheren verlaten we even het knoopnetwerk om via het kanaal de weg voort te zetten naar Middelburg.

 
Tunnel van groen.Rithem.Oost-Souburg.Op weg naar Middelburg.
 

           Deze laatste trekt nogal wat autoverkeer aan, maar al fietsend via de knooppunten merk je daar weinig of niets van. De hoofdstad van Zeeland wordt terecht de parel van Walcheren genoemd. De schat aan oude historische gebouwen heeft zijn oorsprong in de 17° en 18° eeuw; de tijd van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie. Het abdijencomplex met de 'Lange Jan' toren overheerst oud Middelburg. Even de trappers laten rusten voor een koffiepauze bij Bakkerij Bart.

 
Lange Jan.Marktplein.Is dit Brugge? Nee Middelburg.
 

           We verlaten de mooie stad langs de Veerse Weg, algauw moeten we naar rechts en via rustige wegen, met alleen fietsers als medeweggebruikers zetten we koers naar Veere.

 
Alleen fietsers te zien.Een groene omgeving te Veere.
 

           In de jaarlijkse competitie om de titel 'de groenste plaats van Nederland, eindigde Veere in 2000 op een tweede plaats. Niet voor niets, blijkt als je een wandeling door het historische Veere maakt. Waar je ook loopt in Veere, steeds zie je dat het stadje in het groen is gedompeld.

 
De Grote Kerk van Veere.Een groene omgeving te Veere.
 

           Aan de Kaai aan de jachthaven en op de Markt, zijn prachtige koopmanshuizen en pakhuizen te zien met trapgevels, tuitgevels, lijstgevels en klokgevels. De namen van veel huizen en de gevelstenen vertellen van de handel, van de producten die werden verhandeld en van de landen en plaatsen waar naar toe gevaren werd. Zo herinneren: 'De Struys' en 'Het Lammeken' aan de wolhandel met Schotland.

 
Jong volk vindt het ook leuk in Veere.Trapgevels, etc.Oud-Vlaams.Haventje.
 

           De Grote Kerk, ook wel Onze Lieve Vrouwe ter Sneeuw genoemd, is in de loop van de eeuwen in gebruik geweest als pakhuis, kazerne, militair hospitaal, bedelaarswerkhuis en tentoonstellingsruimte. Te bezoeken voor luttele 2,5 Euro torenbezoek inbegrepen. Binnen is het nog indrukwekkender dan buiten, de tentoonstelling die momenteel loopt kon op geen betere plaats worden gehouden.

 
Droomlocatie voor expositie?Interieur van de kerk.Droomlocatie voor expositie?
 

           De toren is 40m hoog en telt 245 treden. Een wenteltrap, die draait al was het een kurkentrekker leid ons naar boven. Op één der verdiepingen staat een miniatuur van het stadje tentoongesteld. Nog wat hoger en na het openen van een traliedeur klim je via een steile trap naar de toren. Wat een uitzicht, niet te geloven. Het miniatuurstadje van daarnet, maar nu in het echt.

 
Echte miniatuur.Miniatuur in het echt.Miniatuur in het echt.Zicht op kanaal door Walcheren.
 

           Hup, 245 treden dalen, gaat wel makkelijker en eens beneden begint het pas goed. Dit stadje is sinds eeuwen niet veranderd. Rechts van de kerk zien we een soort kapel. Niks van, het is de cisterne die werd gebouwd in 1551 op last van Maximiliaan van Bourgondië. Alle uitleg ter plaatse. Wat een ongelofelijk fotogeniek plaatsje. Het marktpleintje, het zicht op het Veerse Meer, haventje, de wallen. Maar ja zoals steeds komen we tot de vaststelling dat we weer in het fietszadel moeten. 
Terwijl we onze sandwiches binnenspeelden kregen we het gezelschap van een 75-jarige rasechte Vlissingenaar. Peuzelde net als ons zijn bokes op en voor de zoveelste keer: "vanwaar, waarnaartoe"? Omdat hij ook onze richting uitmoet wil hij wel een eind met ons mee fietsen. Met zo'n gids zit dat wel snor! 
We krijgen een mooi zicht op de molen en het Veerse Meer.

 
De Cisterne.Veerse Meer.De molen.
 

           Via schitterende fietswegen, tweevaks en onberispelijk asfalt passeren we wat nog rest van Fort den Haak.Tegenwoordig kun je er een botanische tuin bezoeken. Vrouwenpolder, gelegen tussen de beschermde natuurgebieden De Manteling en Oranjezon. Vrouwenpolder is, in vergelijking met andere Walcherse dorpen, betrekkelijk laat ontstaan: de kapel, gewijd aan Maria (Onze Lieve Vrouwe, aan wie het dorp zijn naam ontleent) werd gebouwd in de veertiende eeuw, in gebied dat een eeuw daarvoor ingepolderd was. 
Gezellige drukte, voorzieningen om de inwendige mens te versterken zijn er in overvloed. Wat verder rij je langs de baan naar Oostkapelle, en wat daarna voor je wielen wordt geschoven is fantastisch. Kilometers lang door bos op een halfverhard pad. Valt soms wat smalletjes uit ivm kruisen of inhalen, maar je kunt niet alles hebben. Bovendien is het er fris zo tussen het overdadige groen. Hier neemt onze gids afscheid, hij gaat op zijn vaste adresje "koffie met appelpunt" nuttigen.

 
Mooie Walcherse kust.Fantastisch fietsen hier..Mooie Walcherse kust.
 

           Even van de route afwijken om kasteel Westhove te bekijken. Hier is een jeugdherberg gevestigd. Mooie plaats om te overnachten alleszins. Helaas voor ons zijn we hier maar op dagtocht, dus vooruit met de geit. We bereiken Domburg, nog zo'n gezellige badplaats. Tweetaligheid hier is Nederlands-Duits. Voor deze laatsten is het in feite zo ver nog niet om naar hier op strandvakantie te komen.

 
Kasteel Westhove.Domburg.Domburg.
 

           Even voorbij Domburg kun je buiten de enorme dijk fietsen. Pech voor ons is dat er serieuze onderhoudswerken gaande zijn en zo kan de dijk niet beklommen en overgestoken worden. Dit nog tot 4 juni volgens een bord dat het begin der werkzaamheden aangeeft. We volgen de fietsomleiding die ons via mooie binnenwegen tot net voor Westkapelle brengt. Hier kunnen we voor de laatste paar honderd meter wel de dijk op. De roodwitte vuurtoren houdt de wacht. Een mooi exemplaar als je het mij vraagt.

 
Werken in uitvoering.Even voor Westkapelle.Mooie vuurtoren.
 

           De Shermantank die als herdenking aan het geallieerde bombardement in oktober '44 op de dijk staat herinnert ons eraan dat de vrede hier duur betaald werd. Maar wel een mooie stopplaats. Dubbelgebruik is hier geen ijdel begrip, let maar eens op de kerktoren met vuurtorenlicht op het dak. 
Aan de voet van de dijk, op de plaats waar de tank staat is het Polderhuis, Dijk-en Oorlogsmuseum gevestigd. Een nieuw museum waar u wordt meegenomen in de roerige geschiedenis van Westkapelle en Walcheren. Veel oude gebouwen zult u hier niet vinden want het dorp moest na WOII praktisch volledig worden heropgebouwd.

 

 
Westkapelle.Herinnering aan de bevrijding.Beneden is het Dijk-en Oorlogsmuseum gevestigd.Dijk-en Oorlogsmuseum.
 

           De kreek even buiten Westkapelle is net als bij Fort Rammekens ontstaan door het bombardement.

 
Ontstaan na het bombardement in 1944.
 

           Dat dit hier een wel erg mooie kust is hoeft geen betoog. 
Moeilijke keuze, schelpenpad op de toppen van de zeer hoge duinen of beneden aan de landzijde op het fietspad volgens de knooppunten. Serieuze hellingen en nogal wat wandelaars en strandbezoekers die van het schelpenpad gebruik maken doen ons kiezen voor het fietspad beneden. Veel te smal voor het drukke fietsverkeer. En nog bochtig ook, ik hoop van harte dat de tegenliggers hun bochten niet afsnijden want dat zou wel eens faliekant kunnen aflopen.

 
Zoutelandse rivièra.Schelpenpad?
 

           Te Zoutelande is een markt of zoiets gaande. Fietsen zijn niet toegelaten zelfs niet aan de hand. De omleiding die wordt opgelegd kan mij niet bekoren. Gelukkig heb ik wat parcourskennis en in no time zijn we terug op het fietspad en het knooppuntennetwerk.

 
 volledig ongewenst.
 

           In de omgeving van Zoutelande staan nog veel bunkers. Zoutelande is een bunkermuseum rijk. Dit kan op mijn belangstelling rekenen, helaas het is gesloten. Wat verder langs het smalle fietspad tref je antitank versperring aan en infopanelen geven duidelijke info over al wat den Duits hier heeft uitgespookt. Aan dit fietspad komt maar geen einde. Maar het zou wat breder moeten zijn.

 
Bunkermuseum.Anti-tank.Tekst en uitleg.
 

           De knooppuntenbordjes wijzen feilloos de weg naar Vlissingen. Deze plaats telt 45.000 inwoners en vormt samen met de gemeente Middelburg het Stadsgewest Vlissingen/Middelburg met 90.000 inwoners, het stedelijk en economisch hart van Zeeland. 
Pas aangekomen aan de Boulevard draai je rechtsaf. Op het einde van deze dijk staat op een bunker het windorgel. Deze bamboestengels die geplaatst zijn in metalen sokkels fluiten op de tonen van de wind. En deze laatste is hier altijd voelbaar aanwezig. En een mooi panorama op Vlissingen krijg je er zomaar bij.

 
Windorgel.Krijg je er zomaar bij.
 

           Het Vlissingen van de 21e eeuw is een moderne stad met oude kern. Hier mag je de Boulevard volgen. Aanvankelijk krijg je het moderne Vlissingen te zien. Hier fiets je bovenop de Scheldedijk en net zoals in het begin van deze tocht is het uitzicht schitterend. We passeren de vroegere gevangenis, heden ten dage een restaurant. 
Waar je,het standbeeld voor Michiel De Ruyter ontwaard, is het pas leuk toeven. Michiel de Ruyter (bijgenaamd Bestevaêr ofwel: grootvader) is de bekendste zeeheld in de Nederlandse geschiedenis. Je bent nu vlakbij de oude haven er is het panorama op Vlissingen kortom ideaal om de afgelegde kilometers even te vergeten. 
Voor de kids is er het Arsenaal dit is een piratenpark & zeeaquarium.

 
Moderne stad met oude kern.Michiel De Ruytter.Oude haven.Havenlicht.
 

           Buitendijks op een picobello fietspad komt de aanlegplaats van de overzet in zicht. Even je hoogtevrees vergeten op de smalle sluisdeuren en een paar pedaaltrappen verder zit je tocht erop. Het veer brengt je veilig en wel terug naar Breskens. 
Tenzij je nog even nakaart op het terras vlakbij de aanlegplaats.

 
Buitendijks fietsen.Brengt je veilig en wel terug naar Breskens.
 

Routekaartjes.