Rondje Oosterschelde

 Het getij, de wind die je haar in de war brengt, de wolken en de zon, over bruggen en dijken vrijwel ongerept landschap krijg je hier voor de fietswielen geschoven. Ontdek hoe de watersnood van 1 februari 1953 hier huisgehouden heeft. Op de drooggevallen platen voelen zeehonden zich prima in hun sas.

 

Oosterschelde-West.

 

          S tartschot wordt gegeven bij knooppunt 30 net voorbij Vrouwenpolder. De Veerse Gatdam waar je nu op rijdt is een dam waarmee het Veerse Gat op 27 april 1961 werd afgesloten. Hierdoor ontstond het Veerse Meer. De Veerse Gatdam is het derde bouwwerk van de Deltawerken. Links van je kabbelt de Noordzee tegen de dam, rechts het Veerse Meer. Het afsluiten had als gevolg dat het Veerse meer tegenwoordig zoet water bevat. Zo kwamen hier eindeloze stranden en duinaangroei tot stand. De enorme parkings doen vermoeden dat deze stranden druk worden bezocht.

 
Op de Veerse Gatdam.Op de Veerse Gatdam.
 

           Het spectaculaire uitzicht op de schuiven van de Oosterschelde stormvloedkering "Neeltje Jans" wordt een beetje teniet gedaan door de ochtendnevel. Het jonge volkje zal het gelijknamige waterpretpark zeker op prijs weten te stellen. Overtollig Oosterscheldewater stroomt uit de geopende schuiven. Een mooi schouwspel zoveel is zeker; van ver lijkt het een beetje op ijsschotsen. Maar we zijn juli, dus is dit weinig waarschijnlijk.

 
IJsschotsen in juli?Terugblik.
 

           Bij knooppunt 70 rechtsaf naar 71 en keer je de stormvloedkering de rug toe. Je mag nu maar liefst 20 km buitendijks fietsen. Het zicht op de Oosterschelde verandert voortdurend. Plan Tureluur zorgde ervoor dat de Oosterschelde één groot natuurgebied geworden is. Om tureluurs van te worden, de zilte lucht streelt je reukorgaan, je ogen doen zeer van de zon die weerspiegeld wordt in het water. De wind die alomtegenwoordig is hier heb ik nu tegen. En dat is fijn zo! (daar kom ik nog op terug).

 
Adieu Neeltje Jans.Herdenkt de redders.Terugblik.
 

           De hoge stevige dijken geven een veilig gevoel. Laat de zeespiegel maar stijgen zou een mens denken. De Plompetoren is een herinnering aan de tijden dat het hier verre van veilig was. De toren is in bezit van Natuurmonumenten en doet nu dienst als bezoekerscentrum. Koudekerke, eens een bloeiende nederzetting, behoort tot de minstens 117 verdronken kerkdorpen die Zeeland telt. De toren is te bezoeken en te beklimmen. Ik zie ervan af omdat de nevel het uitzicht bederft. Een groep kinderen op fietstocht laat zich de picknick goed smaken bij de toren.

 
Plompetoren.Picknick.
 

           Nogal wat fietsers weten dit schitterend buitendijks fietspad te waarderen. Je bokes opsmullen is geen probleem, er zijn mooie picknickplaatsen genoeg langs het fietspad. Al dit fraais is aan een aantal reglementen onderworpen. Er gelden zowel buitendijks als binnendijks regels. Het is bijvoorbeeld verboden om planten of bloemen te plukken of uit te steken, dieren te vangen, te doden of te verstoren. Buitendijks is er een toegankelijkheidsregeling van kracht.

 
Kwetsbare omgeving.Zuiver water.Kwetsbare omgeving.
 

           Ondertussen kom je aan bij Schelphoek. Een baai, maar ontstaan doordat de zee hier lelijk huisgehouden heeft. Dit gebied is ontstaan uit een van de grootste dijkdoorbraken tijdens de watersnoodramp. Nadat het gevecht met het kolkende water was gewonnen, is een ringdijk aangelegd. Om de grootste gaten te dichten werden zgn. caissons naar hier gesleept en tot zinken gebracht. Deze betonnen drijvende dozen werden ook gebruikt te Normandië na D Day om er een kunstmatige haven mee aan te leggen. 
1 februari 1953 is hier nog niet vergeten.

 
Caisson.Caisson.Schelphoek.
 

           Kaarsrechte (buitendijkse) fietspaden langs de inlagen Wevers, Flaauwers, Kisters en Cauwers brengen me tot bij Zierikzee. In de verte is de Zeelandbrug flauw in de nevel te zien. Maar dat is voor straks.

 
Zeelandbrug in de nevel.Inlagen.
 

           Vanop het jaagpad hoog boven het havenkanaal krijg je Zierikzee (Zeeuws: Zurrikzeê) in het vizier. In 1248 werden de stadsrechten van Zierikzee door graaf Willem II van Holland bevestigd. Zierikzee, sinds 1971 een beschermd stadsgezicht, staat bekend als monumentenstad. Voor een relatief kleine stad telt Zierikzee een groot aantal monumenten. 568 in totaal! Het bekendste monument is de Sint-Lievensmonstertoren, die in de volksmond ook wel de Dikke Toren wordt genoemd. 
Tijdens de zomerperiode kun je vanuit Zierikzee met een veerpont de Oosterschelde op.

 
Havenkanaal.Typisch scheepstype.Haven.Ophaalbrug.
 

           In elk geval is dit een heerlijke plaats om de fiets even aan de kant te zetten en de smalle straatjes te verkennen. Vergeet de haven niet!

 
Havenkanaal.Typisch scheepstype.Haven.Oude binnenhaven.
 

           Eet je buikje maar rond, les je dorst vul de bidon tot de nek want je moet de Zeelandbrug over. En nu komt het spel op de wagen: tracht deze tocht zo te rijden dat je wind mee hebt op de Zeelandbrug. Bij noordenwind met de klok mee!

 
Zeelandbrug wenkt.Let op de windzak!
 

           De Zeelandbrug (aanvankelijk Oosterscheldebrug) is een verkeersbrug over de Oosterschelde met een totale lengte van 5022 meter. Aanvankelijk een tolbrug maar op 1 januari 1993 werd de brug tolvrij. 
Een lange helling brengt je tientallen meters boven de Oosterschelde. Een magnifiek uitzicht is je beloning voor dat klimwerk. Wat niet zo magnifiek is dat de arme fietser totaal geen beschutting heeft voor de wind! De brug kan geopend worden tbv de (plezier)scheepvaart. Indien dit zo is, krijg je een onverwachte pauze. Lustig peddelend (wind mee!) laat ik me het zicht op de Oosterschelde goed smaken. Geniet ervan, want aan de andere kant is het gedaan met buitendijks langs de Oosterschelde te fietsen.

 
Op de Zeelandbrug.
 

           Wat je daarstraks moest klimmen, mag je aan de andere kant afdalen. Rechtsaf en Colijnsplaat ligt aan je voeten. Hier is men naarstig bezig de dijk te versterken en het haventje uit te bouwen. Het fietsnetwerk maakt hier een omweg langs het fietspad "Mol-Tol". Daardoor moet ik weer een heel stuk tegenwind rijden. Dan net voor de hoge dijk, linksaf. Met de wind in de rug ben ik zo Colijnsplaat voorbij. De dijk zet me uit de wind, de zon schijnt onbarmhartig fel. De koele luchtstroom valt bijna volledig weg. Vergelijk het met spinning in een muffe zaal waarbij iemand met een hete haardroger op je tekeer gaat!

 
fietspad Mol-Tol.Haven.Dijkversterking.
 

           Regelmatig is er mogelijkheid om via een trap de dijk te beklimmen waardoor je wat afkoeling krijgt. Eenmaal boven krijg je terug de Oosterschelde te zien. Daarstraks langs en door inlagen hier is het al polder wat de klok slaat. Inlagen zijn er wel, maar je krijgt ze niet te zien. Afwisseling troef dus. Hier zijn er merkbaar minder fietsers te zien dan aan de andere kant.

 
 warm!
 

           Het fietsnetwerk leidt je door Subtropisch zwemparadijs van Roompot. Het kleine Sophiahaventje ligt overvol jachten. Of hoe men zowel op als langs het water toeristen weet te bekoren. Vanop een picknickbank op de hoge dijk kun je nog even nagenieten van je tocht.

 
Sophiahaven bij Roompot.Het einde in zicht.Even nagenieten.Monument.