LF1 Noordzeeroute: Knokke-Den Helder.

  Vier heerlijke fietsdagen langs de Nederlandse kust. Een groene route door bos en duinen. Langs gezellige badplaatsen en een niet aflatende felle noordenwind.

14 juni 2010: Oostende-Ouddorp.

           De kusttram brengt me in een wip naar Knokke. De badplaats ligt algauw achter me en eens op Nederlandse bodem te Retranchement mag ik het eerste routebordje aanschouwen. Net voor Breskens moet ik over de dijk langs de Panorama weg en zo aanschouw ik de Scheldemonding. De wit/zwart gestreepte vuurtoren is een lust voor het oog. De skyline van Vlissingen aan de overkant is goed te overzien. 

De veerboot brengt me naar Vlissingen en via het jaagpad langs het kanaal door Walcheren bereik ik Middelburg. Tijd voor koffiestop. Het pittoreske Veere is de volgende plaats die ik op de route tegenkom. Op de Veersegatdam blaast de wind vol tegen. Je bevindt je hier immers aan de zeezijde. Een paar pedaaltrappen verder op de Oosterscheldekering "Neeltje Jans" word ik er bijna af geblazen! De golven hebben flinke schuimkoppen. Thv het sas hou ik even halt om er de wachtende schepen te bekijken en wat te rusten. Door een lichte versnelling te schakelen en rustig door te peddelen bereik ik toch nog betrekkelijk vlot Schouwen-Duiveland. 

De LF1 gaat linksaf en wat verder hou ik halt bij een picknickplaats om wat te eten. Vier elektrische fietsen netjes op een rij en de bijhorende eigenaars zijn er vol lof over. Met zoveel wind zouden we anders niet buiten kunnen zeggen ze. Kan ik ze ongelijk geven? De route gaat nu door de duinen, door bos. Op- en neer op een perfect fietspad pijnlijk nauwkeurig het duinprofiel volgend. Grazende pony's houden het gras kort en verhinderen dat struikgewas alles overwoekert. Dan komt de Grevelingendam in zicht. Het rode fietspad er bovenop lost op in het niets, als een eindeloos rood asfaltlint. Links beneden staan motorhomes geparkeerd. Rechts bevindt zich Port Zélande, dat zich meer richt tot de watersporter. Hier kun je meerijden met de museumtramlijn of het bijhorende museum bezoeken. 

Fiets en berijder worden zowat gezandstraald door het opwaaiende zand. Ik ben maar wat blij wanneer ik Goeree bereik. Een ommetje om de vuurtoren te fotograferen lijkt me eerst een nutteloze onderneming omdat je er niet vlakbij kan. Maar toch slaag ik eraan om een deftige foto te nemen. Bovenop de duinen maar op aan fietspad zo effen als een glasplaat nader ik Ouddorp. De eerste fietsdag zit erop. Het eerste overnachingsadres is in een wip gevonden. Onthaal is uiterst vriendelijk en hartelijk. Vlug in het dorp wat boodschappen doen om zelf een maaltje te bereiden want hier is kookgelegenheid voorzien. 

Overnachten gebeurt via "Vrienden op de fiets". Deze organisatie onderhoudt een uitgebreid netwerk van logeeradressen verspreid over het gehele land. Maar ondertussen bestaat het ook al in België, Duitsland en Frankrijk. Overnachtingadres, gelegen in hartje stad is gauw gevonden. De ontvangst is uiterst gastvrij. De fiets veilig en wel op stal, een douche en de eerste dag kan alvast niet meer stuk.
Fotoalbum.
 

15 juni: Ouddorp-Scheveningen.

           Samen ontbeten met echtpaar dat hier ook logeerde. Zij verkiezen de tandem om erop uit te trekken. Mevrouw kwam altijd een heel eind achter, en de tandem heeft dat probleem netjes opgelost. De wolken schuiven in rotvaart voorbij. Helaas voor mij is dat ze de andere richting verkiezen. 

Goedereede is het eerste dorp dat ik tegenkom op de route. Op de Haringvlietdam is het alle hens aan dek om nog deftig vooruit te geraken. Even halt houden om het indrukwekkende mechanisme te bekijken dat de waterstand regelt. Na de Haringvlietdam gaat de route linksaf. Een smal weggetje met struweel aan weerszijden dat me wat uit de wind zet en ik voel mijn krachten terugkeren. De kerktoren van Brielle doemt op, maar komt maar traagjes dichterbij. Maar na enige tijd rij ik dan toch het plaatsnaambord van Brielle voorbij en kom ik in het uiterst gezellige en mooie centrum van het vestingstadje. Ik ben aan koffie toe en een zonnig terrasje gelegen lonkt. Daarna ga ik de kerk binnen, voor één luttele euro mag je de toren bezoeken. Het zeer heldere weer zorgt ervoor dat het uitzicht fantastisch is. Europoort, de skyline van Rotterdam, het ligt allemaal netjes uitgestald. De Nieuwe Waterweg waar ik straks langs moet blinkt als een zilveren lint in de felle zon. 

Brielle verlaat ik via een mooi park, het is er lekker fris tussen het overdadige groen. Een brug brengt me over het Brielse meer en het Hartelkanaal. De wind luwt, een rij halfronde betonnen platen houdt die wat tegen! Wellicht ten dienste van de scheepvaart geplaatst, maar deze arme fietser haalt er toch ook zijn voordeel mee. Een pont zet me over de Nieuwe waterweg en ik ben in Maassluis. In een tijdok ligt zeesleepboot Elbe aangemeerd. Zusterschip van de Zwarte Zee? Lijkt er in elk geval sterk op. Een ommetje door het stadje, het binnenhaventje ligt vol oude (stoom)schepen. Prachtig! 

Dan kom ik bij het tijdok waar de sleepboot ligt. Er wordt koortsachtig gewerkt om roest af te bikken Ik vraag aan een der mannen naar de naam van het schip en hij nodigt me uit om aan boord te komen! Fiets op slot en via een loopplank kom ik op het achterdek. Wat volgt is ronduit indrukwekkend. De brave man neemt me mee door het ganse schip. Hij kent het als zijn broekzak en overstelpt me met weetjes en feitjes. Het schip heeft twee keer "onder gezeten" en wordt nu helemaal in zijn originele staat terug gebracht. 

Na dit bezoek gaat de LF1 grotendeels via de Nieuwe Waterweg naar Hoek van Holland. De LF1 draait ervan af maar ik blijf langs het water fietsen. Even halt houden bij de Waterkering. Sterk staaltje van het menselijk kunnen zonder meer! Dan doemt de rode vuurtoren op, deze is een lust voor het oog. Europoort ligt aan de overzijde. Zeereuzen varen af en aan. Wat een drukte. Doordat de haven helemaal vooraan gelegen is zijn de schepen in en mum van tijd afgemeerd en nog vlugger geladen en gelost. Even puzzelen om de route terug op te nemen en ja wat verder op een asfaltfietspad door de duinen merk ik de bordjes weer. 

Golvend fietspad bovenop de duinen, zeer strakke noordenwind. Tegenliggers hoeven nauwelijks te trappen, kijken en passant meewarig naar degene die als bestemming het 20km verder gelegen Scheveningen heeft. Langzaam gaat ook, voor ik het goed en wel besef rij ik de buitenwijken binnen. Even het plannetje ivm het overnachtingsadres bovenhalen. Mijn bedje voor de nacht staat niet zover van de route vandaan, het is een wip gevonden! Hartelijke ontvangst in het kleine maar o zo gezellige rijhuisje. Na een douche, een hapje eten in de stad en ik voel me terug fit om er morgen weer tegenaan te gaan. 
 
Fotoalbum.
 

16 juni: Scheveningen-Egmond aan Zee.

           Geslapen als een roos en volledig uitgerust neem ik afscheid van de gastvrouw. Kriskras door Scheveningen zoekt de route zich een weg naar Boswachterij Wassenaar. Voor elk wat wils: een fietspad uit rode klinkers, aarden ruiterpad en een schelpenpad ten behoeve van de wandelaars netjes naast elkaar. Ook vandaag waait de noordenwind strak, maar in het bos heb ik er niet al te veel last van. Duin op, duin af leidt de LF1 me naar Katwijk een Zee. 

Langs de zeedijk "boulevard" met zijn talrijke bronzen kunstwerken is het leuk toeven. Tijdens WOII was deze boulevard onderdeel van de Atlantikwall. Na de oorlog werd alles opgeruimd, nieuwbouw kwam in de plaats en maken het geheel zoals het nu nog altijd is. De witte vierkante vuurtoren met Katwijkse visserssloep ervoor is het eerste dat je tegenkomt. Strandcabines uitgerust met ligstoel en windscherm wachten op de badgasten. Die zullen wel hun kat sturen met die sterke wind. 

Op het einde van de dijk staat een mooi monument ter nagedachtenis aan de op zee gebleven vissers. Noordwijk aan Zee is het volgende plaatsje dat ik op mijn weg ontmoet. De witte vuurtoren poseert geduldig voor mijn camera. Daarna door duin en bos naar Zandvoort. Een bord heet me welkom in Noord-Holland. Ik wijk van de route af om langs de zeedijk te blijven rijden. Daardoor raak ik het spoor bijster. Landinwaarts rijden op het fietspad langs de N200 zou me vroeg of laat weer op de route moeten brengen. 

Een zijweggetje, op een paal zie ik enkele bordjes staan. Hebbes! Knooppunten (ook hun intrede gedaan hier), een plaatselijke fietsronde en wat voor mij telt: LF1! Een "local" op een oude Koga koersfiets vraagt me waar naartoe? LF1 naar IJmuiden en verder naar Egmond. Hij moet ook die kant uit en rijdt met me mee. De man babbelt honderduit over de streek. Hij fietst hier veel en kent deze duinen en bossen waar we ons nu bevinden als zijn broekzak. Een haven kan altijd op mijn belangstelling rekenen en dus wijken we van de route af om IJmuiden te vereren met een bezoekje. Een flinke omweg, maar tijd zat dus… 

Net voor de haven staat er nog een complete batterij uit de Atlantikwall te bezichtigen. Twee rode vuurtorens, in feite geleidelichten wijzen zeelui de weg naar de enorme haven. We passeren enkele sluizen, slaan een ertsschip gade dat met behulp van een sleepboot wordt afgemeerd in de ertshaven (hier is zware industrie nl hoogovens). Na nog wat aanwijzingen ivm de LF1 neemt de man afscheid, onze wegen scheiden. 

Op een heraangelegd kruispunt zijn alle bordjes zoek. Gele borden leggen fietsers een wegomlegging op. Er zit niets anders op dan deze te volgen , maar zo raak ik helemaal het noorden kwijt! Een voorbijganger kent de LF1 niet maar wijst me de weg naar het fietspad door de duinen. Dit pad gaat tot Egmond en verder weet hij nog te vertellen. Met enige argwaan begeef ik me op weg, het pad is gauw gevonden en bovendien zijn de bordjes er weer. In vergelijking met de routegids die ik gebruik is dit een parcourswijziging me dunkt. 

Tot Egmond is nog een heel eind. Kris kras door bos en duin, langs "Infiltratiegebied Castricum" en het Noordhollands duinreservaat. Longhorns geven vegetatie geen kans. Niettegenstaande de felle tegenwind tikken de kilmeters toch vlot aan. Egmond komt dichter en dichter. Na het plaatsnaambord te zijn gepasseerd neem ik met een krachtig "oef we zijn er " het plannetje dat me naar mijn bed voor de nacht moet leiden. Vlotjes gevonden, een douche, een wandelingetje door het gezellige centrum en deze dag zit erop. 
 
Fotoalbum.
 

17 juni: Egmond aan Zee - Den Helder (Julianadorp).

           Het echtpaar dat hier ook de nacht heeft doorgebracht rijden de LF1 in de andere richting. Zij mogen zich laten meedrijven op de noordenwind. Mijn staat iets helemaal anders te wachten! Ze gaan vanavond overnachten te Scheveningen, op de plaats waar ik eerder overnachtte. Ik vraag ze mijn groeten overbrengen aan de gastvrouw daar. Eerst terug de draad van de LF1 terug opnemen. Een stalletje langs de weg waar bloemen worden verkocht en het verschuldigde geld in een potje wordt gestopt getuigt van vertrouwen in de medemens. Restant van een draketandversperring uit WOII zijn stille getuige van minder vredige tijden hier. 

Een golvend fietspad door de duinen, er is zelfs aan een waarschuwingsbord voor een sterke daling van 10% gedacht zet me op weg naar de Hondbossche zeewering. Dit is een dijk nabij Petten, op een plaats waar een stormvloed in de Middeleeuwen door de oorspronkelijke duinen is doorgebroken. Hier kan ik evt aan landzijde verder fietsen, de LF1 kiest voor de zeezijde. Wel ik ook! 

Je rijdt nu op een schuine dijk, de zee klotst ertegen aan. Meeuwen zitten vlakbij de waterlijn, een zwerm vliegt op wanneer ik langs kom. Tegenliggers razen voorbij, voortgestuwd door de wind. Ik haal een voorligger in, de brave man komt nog met moeite vooruit. Tja, het is hier geen lachertje hoor! Maar voor geen geld zou ik de landzijde gekozen hebben! Aan alles komt een eind, dus ook aan het gezwoeg op de dijk! 

Ik ben nu te Petten. Kilometerslang op een fietspad langs een tweevaksweg, wat een verschil bij daarnet. Saai en vervelend of verwend na drie dagen door de duinen te hebben gefietst? Ik hou halt bij een campingwinkeltje. Koop wat gekoelde frisdrank, wat broodjes en beleg. Hopelijk vind gauw een leuk plekje om dit alles binnen te spelen want langs de rijweg zitten is ook maar niks. Een paar tellen vooraleer ik vertrek komt een schaatser uit de camping en gaat dezelfde richting uit als ik. Na alles te hebben weggeborgen vertrek ik, hopend dat dit vervelende stuk niet te lang meer zal duren. 

De schaatser zet er goed de vaart in, moeizaam kom ik dichterbij. Hij rijdt zowat even rap als ik! Had het kunnen weten: na hem te zijn gepasseerd kruipt hij netjes achter me. Hij laat zich laten meedrijven, netjes uit de wind gezet! Na en poosje neem ik "wat gas" terug, hij komt naast me en we maken een gezellig praatje. Naar waar…? Ik van mijn kant wil graag weten of er zich gauw een of andere picknick plaats zich zou aandienen? Probeer Callantsoog maar, het dorpsplein is mooi heraangelegd weet hij me te vertellen. Eindelijk kan ik van dat saaie stuk af! 

Op een bank worden de broodjes klaargemaakt. Lekker genieten van de warme zon. Benieuwd wat de route me nu zal voorschotelen vertrek ik na een uurtje. Helaas moet ik terug langs de tweevaks weg. Gelukkig voor mij kiest het fietspad na enige tijd resoluut voor de duinen en kom ik terug in de stilte terecht. Duin zover het oog reiken kan, de wind heeft hier vrij spel! Dat Nederland vlak is mag je uit je hoofd zetten, het golft hier constant op- en neer. Het landschap rondom me maakt echter veel goed. Zet daar de volgebouwde Belgische kust eens tegenover! 

Fort Kijkduin ga ik vereren met een bezoekje. Op enkele badplaatsen die reeds zijn gepasseerd waren er bunkers ingericht als Atlantikwallmuseum, maar telkens vond ik deur stevig op slot. Een zeeaquarium, geschiedenis van het fort, de stalen koepel met kijksleuven ik laat het allemaal "goed smaken". Onderaardse gangen vervaardigd uit betonelementen die wat aan riolen doen denken. Een leuke stopplaats en goed om terug krachten te winnen. Nog wat fotootjes nemen van de mooie vuurtoren en hup op naar Den Helder! 

Beetje verder gaat de route aan de buitenzijde van een zeedijk. In de verte zie ik de veerboot naar Texel. De dijk draait wat naar rechts en het grootste waddeneiland is dankzij het heldere weer goed te overzien. Dan ontwaar ik een havenhoofd, de veerboot vaart er net binnen, ik krijg een krop in de keel wanneer ik de dijk verlaat en Den Helder binnenrij. Vier dagen hard labeur, maar wat onderweg te zien was maakte veel goed! Een ommetje door het marinemuseum, de haven en de gerestaureerde pakhuizen, die nu dienst doen als horecazaken. Ik trakteer mezelf op een "broodje kibbeling" en een glas witbier. 

Nu nog koers zetten naar Julianadorp, 10 km hiervandaan. Overnachten te Den Helder was niet mogelijk omdat alles reeds bezet was! Knooppunten zijn hier ook te vinden, alleen ontbreken er nogal wat bordjes. Rode draad door de route naar Julianadorp is de spoorweg en wat verder neem ik dan de hoofdweg naar Julianadorp. Na vier dagen heb ik eindelijk eens de "wind vanachter". Zoevend bereik ik het dorp en het overnachtingsadres is ook gauw gevonden. Niet te geloven, de LF1 wou ik allang eens doen en nu zit die erop niet te geloven! 
 
Fotoalbum.