Vensters op het landschap

 Omdat het Regionaal Landschap Houtland 10 kaarsjes mag uitblazen werd in samenwerking met Toerisme Brugge een 49km lange fietsroute uitgestippeld. Onderweg maken 10 vensters waarbij je letterlijk tuurt naar de natuur er een bijzondere tocht van. Elk venster heeft een toepasselijk gedichtje op dat stuk natuur gemaakt door dichter Geert De Kockere. Bij Westtoer is een gratis brochure te verkrijgen met alle info en routekaartje.

          S tartschot wordt gegeven in Domein Beisbroek. Hier is van alles te zien en te beleven: bos, natuurcentrum, volksterrenwacht, planetarium . Het voormalige koetshuis is nu taverne waar je nadien kunt nakaarten over hetgeen je hebt gezien en meegemaakt.
Startschot.Volksterrenwacht.Reiken tot de hemel.
 

           Het begint al goed: het pad waarlangs je fietst is op gesmukt met kunstwerken van Jef Claerhout. Elk kunstwerk stelt een andere planeet voor. Maar is er meer. Over een afstand van 835 meter worden de afstanden tussen de planeten onderling en tot de zon op schaal (1 op 9000 000 000 ) voorgesteld.

 
De zon.Stelt planeet voor.Mooi werk van Jef Claerhout.
 

           Verder wordt er geen moeite gespaard om aan natuureducatie te doen. Een omgehakte boom heeft men rustig laten liggen om paddestoelen, schimmels en kriebelbeestjes hun ding te laten doen. De paddestoelen doen me een beetje aan de bruine "Champignons de Paris" denken. Maar ik durf er geen "steak-champignon" mee bereiden hoor!

 
Champignons de Paris?Champignons de Paris?Planetenpad
 

           Vloethemzate: een hele mond vol voor de voormalige spoorlijn van het militair domein Vloethemveld. Een bord dat smeekt om een beetje verf wijst de weg. Langs dit 5,5km lange pad is het tweede venster te vinden. Tweede, ja want het eerste venster dat zich te Beisbroek bevindt hebben we vergeten te bezoeken! Een wadi laat regenwater infilteren in de bodem. Wadi is Arabisch voor drooggevallen rivier. Het gedicht geeft dit op ludieke wijze weer.

 
Beetje verf aub.Venster op het landschap.
 

           Verder is het heerlijk fietsen langs dit natuurvriendelijk pad, de vroegere spoorwegsignalisatie geven net dat beetje extra. Het pad loopt uiteindelijk ten einde op de spoorweg Brugge-Kortrijk.

 
Heerlijk fietsen hier.Al fluitend 5km/u.Spoorovergang.Einde van de Vloethemzate.
 

           Oversteken en weldra bereik je het bos "Merkemveld". Hier vind je van alles: loofbomen, naaldbomen. Dreven doorkuisen het bos. Het wordt beheerd door Natuurpunt. Op de hobbelige aardewegen valt het fietsen nog goed mee. De vering van je fiets komt hier anders goed van pas! Bij een poel tref je het derde venster aan. De dichter heeft ook hier een uiterst toepasselijke tekst tot stand gebracht.

 
Aardewegen.Volgend venster.Mooie tekst.
 

           De route maakt een eigenaardige kronkel, je steekt de N368 over, maakt een lus en wat verder kom je terug op deze drukke baan uit. Deze volgen, gelukkig via een vrijliggend fietspad. De E403 Bruge-Kortrijk oversteken en je bereikt het vierde venster. Hier wordt een weerhaag in de kijker gezet. De bijhorende tekst doet deze oude wijze van weilanden omzomen alle eer aan.
Kapel.ter nagedachtenis.Mooie tekst.
 

           Daarna kom je in Ruddervoorde. De eerder vermelde N368 loopt doodleuk door het centrum en brengt nogal auto en vrachtverkeer met zich mee. Een ringweg zou hier geen overbodige luxe zijn. Gelukkig mag je al na korte tijd deze verkeersader verlaten. Een koffiestop dringt zich op en in café "Burgerwelzijn" vinden we wat nodig hebben. Het interieur uit lang vervlogen tijden doet ons langer blijven dan dat we van plan waren. Kris kras langs landbouwwegen zetten we koers naar het volgende venster. Langs een muur van metershoog maïs dat alle zicht op de omgeving ontneemt.

 
Nedrig optrekje.Klare taal!Muur van maïs.
 

           De heropgewaardeerde Ringbeek in het Kraaiveldbos vond men ook de moeite waard om een venster neer te poten. Deze beek vormt na periode van overvloedige regen een waterbuffer om verder stroomafwaarts wateroverlast tegen te gaan. Hier gedijen boomsoorten die houden van vocht. Lees het gedicht maar eens goed!

 
Ringbeek.groene gevel.
 

           Zigzaggend bereiken we het Bulskampveld. Hier werd een lusje aan de tocht gehangen dat je rond het Bulskampveld voert. Tja langs hoofdzakelijk kasten van villa's. Hiet is hier dat je eventueel kunt inkorten door deze lus achterwege te laten. Het kaartje toont dit overduidelijk. Vanaf knooppunt 32 naar 28 en tot de toegang tot het kasteel rij je door onvervalst bos.

 
Onvervalst bos.Grootst openbaar groengebied.
 

           Met 515ha is het Bulskampveld het grootste openbaar groengebied van West-Vlaanderen. Het bezoekerscentrum Bulskampveld maakt je erin wegwijs. Kruidentuin, karrenmuseum, natuurbeleving het kan hier allemaal. Men heeft komaf gemaakt met de fietsonvriendelijke toestanden van een paar jaar geleden. De bordjes en hatelijke A4-tjes "verboden voor fietsers" zijn verdwenen. Via een en dezelfde weg fiets je nu naar het kasteel en terug, kwestie van wandelaars en fietsers uit mekaars vaarwater te houden. Goed zo!

 
Bezoekerscentrum Bulskampveld.Oorlogsslachtoffers.Bijhorend park.Enkel voor fietsers!
 

           In 1898 heeft men hier boringen verricht in de hoop van steenkool te vinden. Maat voor niets.

 
Hier steenkool?
 

           Venster nummer zes staat opgesteld bij de Bornebeek. Natuurpunt heft hier 17ha heide en moeras onder zijn hoede. Ook hier is de tekst uiterst toepasselijk.
Mooie tekst.Venster op hetlandschap.
 

           We doorkuisen Hertsberge, bereiken industriezone Nieuwenhove. Een flink uit de kluiten gewassen groenscherm ontneemt alle zicht op deze KMO-zone. Even er voorbij kom je bij het zevende venster. Hier wordt een kikkerpoel in de kijker geplaatst.
Leegstand.Venster op hetlandschap.
 

           Het achtste venster bevind zich slechts een boogscheut verder; hier wordt de naam "Houtland" alle eer aangedaan. Een mooi voorbeeld van hoe houtkantjes de weilanden afboorden. Tevens leverden ze het toen uiterst noodzakelijke brandhout. Tekst en uitleg geeft het gedicht op ludieke wijze weer.

 
Venster op hetlandschap.Knappe tekst.
 

           Voor de tweede keer de drukke N50 oversteken en daar is het voorlaatste venster. Heidevelden werden in de 19e eeuw flink ontgonnen. Zo ontstond uit een wildernis een landschap van rechthoekige kavels, doorsneden met dreven. De tekst geeft dit op mooie wijze weer.
Venster op hetlandschap.Knappe tekst.
 

           Nog eens de E403 oversteken en je komt in Loppem. Straat in straat uit doorkruis je de gemeente, terug in de beschaving. Eens buiten Loppem zijn van elke boerderij dat je tegenkomt de ramen rood geverfd. Van sommige zijn behalve de ramen ook de muren rood. Mooi contrast in de groene omgeving.

 
Als 't maar rood is.Als 't maar rood is.Als 't maar rood is.
 

           Je passeert ook nog de priorij van Bethanië. Een veld geel gekleurd door koolzaad levert mooie plaatsjes op.

 
Een veld koolzaad levertmooie plaatjes op.
 

           Zo kom je bij het laatste venster. De Watermolenvijver dankt zijn ontstaan aan zandwinning nodig voor de aanleg van de E40. Hetgeen er rond is een voorbeeld van de wastines van weleer. Wastines zijn droge schrale zandgronden, ontstaan na massale boskap in de middeleeuwen. En het mag gezegd worden: de laatste tekst is zeker even knap gemaakt als al wat de revue is gepasseerd.
Wastine.
 

           De eerder vermelde vijver dankt zijn naam aan het feit dat er zich hier vroeger een watermolen bevond. Gesloopt om de N32 recht te kunnen trekken. Tekst en info ter plaatse. Een kleine lus volgen is noodzakelijk om via fietsverkeerslichten deze drukke N32 te kunnen oversteken. Zeker doen want een bocht in de weg maakt dat je moeilijk opgemerkt wordt door het gemotoriseerde verkeer. Langs de E40, het geraas is bijna niet te harden bereik je de plaats waar je eerder deze autosnelweg bent onderdoor gereden. Linksaf naar knooppunt 68, je komt terug in Beisbroek en deze bijzondere tocht zit erop.