POP route

           Met deze thema route uitgegeven door Westtoer willen ons steentje bijdragen aan de herdenking van honderd jaar Eerste Wereldoorlog. Niet langs bunkers of slagvelden, maar veilig achter het front. Hoewel veilig toen een relatief begrip was.

           We kozen bij deze lusvormige route Reningelst als startplaats. Auto kan je makkelijk kwijt voor de kerk. Hier zijn al twee kerkhoven te bezoeken. Het dorpskerkhof raakte al snel vol. Er werd besloten een New Military Cemetery op te richten. Hier liggen 800 gesneuvelden. 
Aan de overkant van de kerk trekt een kleurig bord “Kinderbrouwerij” en “café open” de aandacht. Op de site van de oude dorpsbrouwerij Sint-Joris kan jong en iets minder jong zich uitleven in volkspelen allerhande. Honger en dorst hoef je daarbij niet te lijden: biologische huisbieren Rookop en Keikoppenbier, biologische tuinsappen en lekkere hoeveproducten worden er geserveerd. Enkel geopend tijdens het weekend en in juli en augustus komen daar nog woensdag en donderdag bij. We staan nog even stil bij het oorlogsmonument voor de kerk en dan het zadel in!

 
Kerk van ReningelstKinderbrouwerij.Herdenkt de genseuvelden.
 

           We verlaten het dorp, algauw komen we in open landschap terecht. Op het einde van de weg rechtsaf. Je moet daarbij de knooppunten even verlaten. Dit gebeurt paar keer tijdens deze route, maar het kaartje is overduidelijk, je zult heus niet verloren rijden. Dan komen we bij het gehucht “Ouderdom”. Linksaf en even de fiets aan de kant om het Grootebeek British Cemetery te bezoeken. Dit is een eindje van de weg af, maar wonder mooi gelegen op een voormalig eilandje van de Groote Beek. De contouren ervan zijn nog goed waarneembaar.

 
OuderdomCross of sacrifice.Wijst de weg.Van overal ter wereld kwamen jonge mannen om te sneuvelen.Groote Beek British Cimetary.
 

           We rijden buiten de knooppunten, langs een wat drukkere weg. Algauw kunnen we deze weg verlaten, even een klimmetje om de Groote Beek van daarnet over te steken. En zie de vertrouwde bordjes wijzen weer de weg. Veldkapelletjes in alle soorten en maten sieren de rand van de weg. Het ene al beter onderhouden dan het andere. De rustkampen van het Britse leger inclusief de hoofdkwartieren waren hier in de buurt gelegen. We komen bij het industriepark van Poperinge. Van boom tot palet is soms maar twee meter van elkaar verwijderd zo te zien hier.

 
Open ruimteSoirée decollete.Eéntje van de vele.Nog eentje.Knotwilg.
 

           We komen bij het industriepark van Poperinge. Van boom tot palet is soms maar twee meter van elkaar verwijderd zo te zien hier.
Van boom tot palet.
 

           De weg waar je nu op rijdt, werd tijdens de oorlog aangelegd, dit om het centrum van Poperinge (dat toen aardig vol zat) te ontlasten. Rechtsaf om het centrum van Poperinge te bereiken. Aan je rechterzijde zie je het New Poperinge Cemetery, daterend uit 1915. Wat verder, hoe kan het anders: bemerken we een wegwijzer naar “Poperinge Old Military Cemetery”. We zetten de weg voort en belanden zo in het centrum.

 
New Poperinge CemeteryEéntje van de vele.Eéntje van de vele.Eéntje van de vele
 

           Poperinge, hier is wel nog een ander te bezoeken, bv het Hopmuseum, Dodencellen en executiepaal in het stadhuis. We houden het op een bezoek aan Talbot House en bijhorend museum. Even zoeken naar de ingang, die is in een zijstraat gelegen net om de hoek waar Talbot House zich bevindt. Het museum is heel modern opgevat. Je leert er alles over het leven achter het front. Wat een immense organisatie moet dat niet zijn geweest. Poperinge zat toen propvol soldaten. De eerste halte na de hel. Plaats om wat vertier en ontspanning op te zoeken. In het museum ben je een tijdje zoet als je alles rustig wil bekijken.
Sedert 1915De voordeur.Museum.Museum
 

           Nadien kom je in de perfect onderhouden Engelse tuin van Talbot House terecht. Een oase van rust. De veranda van het gebouw nodigt uit tot binnentreden. Twee aardige Engelse dames die de boel hier uitbaten presenteren een “cup of tea”. Dit stellen we even uit want eenmaal binnen is onze nieuwsgierigheid gewekt en willen we het gebouw bekijken. Het is in de originele staat, inclusief meubilair.
Nog wat vroeg voor gebladerte.Engelse tuin.
 

           In de grote zolder is een kapel ingericht. Je kunt hier tevens overnachten. Plaats voor 18 man. Maar wees tijdig want met 2014-2018 in aantocht zal het hier razend druk worden. De thee werd vakkundig gezet door de dames en smaakt als nooit tevoren. We raken daarbij uiteraard aan de praat. Zij blijven voor twee weken. Dan worden ze afgelost. Zo blijft het Talbot House het ganse jaar door open dank zij de inzet van deze vrijwilligsters. 
Deze tea time was wel heel bijzonder!

 
Zolder ingericht als kapel.Zicht op POP.Bijzondere tea-time!
 

           Even afwijken van de knooppunten om POP te verlaten. In stijgende lijn nog wel. Via de Gasthuisstraat (waar Talbot House is gelegen), rechtsaf Pottestraat, op een splits links de Crombezstraat om dan op een groot kruispunt linksaf de Diepemeers in te slaan. De Cheesemarket waar je nu bent was toen een eindhalte van extra aangelegde spoorwegen uit Frankrijk. Of begin halte van de hel? 

Hier zijn duizenden en duizenden jonge mannen uitgestapt om nooit meer terug te keren. Daar is nu niets meer van te merken, alles is volgebouwd in deze buitenwijk van POP. Na de brede, drukke Duinkerkstraat N308 te zijn gedwarst, is het einde van je leed zonder knooppuntbordjes in zicht. Rechtsaf, daar zijn ze weer. Andermaal breekt het landschap open. Bij helder weer is wat je netvliezen te verwerken krijgen aardig om zien. De West-Vlaamse heuvelrij ligt netjes uitgestald. Kun je de diverse heuvels aanwijzen?
Terug in de rust.Wijs even de heuvels aan?
 

           Maar, klimmen hoeft niet, de route blijft er ver vandaan. Hoeft het nog gezegd dat je ondertussen terug kerkhoven op je weg ontmoette? Het Helleketelbos is een mooie afwisseling op deze route. Je kunt er heerlijk wandelen, er bestaat immers zoiets als knooppunten voor wandelaars. 
De Dodemanstraat doet je nogmaals de knooppunten verlaten. Het Abeele Aerodrome Military Cemetery dankt zijn naam aan het vliegveld dat gelegen was aan de overzijde van de straat. Heel wat graven werden na de oorlog weggehaald, meestal op verzoek van de familie van de gesneuvelden. Of wanner het om Duitse graven ging, om te centraliseren. Je bevindt je nu net langs de grens. In de verte kun je de contouren ontwaren van de voormalige grensovergang “Callicanes”. 
De Abeelse weg brengt je naar het gelijknamige dorp. Rechts van je dragen de auto’s Franse nummerplaten, links Belgische. Je fiets nu pal op de grens. Bij de grensovergang rechtsaf.
Helleketelbos.De zoveelste kapel.Abeele.
 

           De Vleterbeek die je nu oversteekt was tijdens de oorlog een belangrijke leverancier van drinkwater. Ter gelegenheid van de driehonderdste verjaardag van het Verdrag van Utrecht, waarbij de huidige grens tussen Frankrijk en Vlaanderen werd vastgelegd zijn talrijke activiteiten bij te wonen. 
Een parallelweg langs de zeer drukke Fransvlaanderenweg leidt naar Lijssenthoek Military Cemetery. Ja, het zoveelste kerkhof zul je zeggen, maar dit is iets anders. Met 10 700 graven het grootste dat je tot nu betrad. 
De aandachtige bezoeker stelt vast dat de data vermeld op de graven het verloop van de oorlog volgen. Tevens liggen hier soldaten uit alle hoeken van de wereld, waarbij wordt aangetoond dat die oorlog wel heel multicultureel was! Ook enkele Duitse krijgsgevangen werden er begraven. Nabij de hoeve Quaghebeur was een immens evacuatiehospitaal opgericht.

 
Lijssenthoek Military Cemetery.Lijssenthoek Military Cemetery.Lijssenthoek Military Cemetery.Lijssenthoek Military Cemetery.
 

           De ergste gewonden werden hier gestabiliseerd alvorens op transport te worden gezet om te worden verpleegd in Frankrijk. Het fonkelnieuwe bezoekerscentrum leert je alles daarover. En hoeft het je in deze tijden te verbazen dat je ook hier een gratis “app” kunt bekomen? De applicatie maakt deel uit van de reeks 'Dagboek 14-18', een serie die vijf oorlogssites met elkaar verbindt. 
Betreed het kerkhof via de zijingang, dit was toen de eigenlijke ingang van het kerkhof.

 
Bezoekerscentrum Lijssenthoek Military Cemetery.Bezoekerscentrum Lijssenthoek Military Cemetery.Bezoekerscentrum Lijssenthoek Military Cemetery.
 

           Op weg naar Lijssenthoek volgde je terug over een korte afstand de knooppunten. Waar je scherp rechtsaf gaat verlaat je die weer. Een heerlijk weggetje leidt naar café Hertog van Brabant. Toen was hier een divsiehoofdkwartier gelegen. Afwisselend met en zonder knoopppunten bereik je de plaats waar huisje Bulteel was gelegen. 
Op 4 december 1916 werd het huisje getroffen door een luchtbombardement. Daarbij ontplofte een bom op de zolder. De gevolgen waren afgrijselijk: een jongetje van vier was op slag dood, een meisje van 13 stierf even later in het hospitaal en een jongen van 9 kwam er na drie maanden terug bovenop. De ouders en het jongste kind sliepen beneden en waren ongedeerd. Meer info ter plaatse.
Bezoekerscentrum Lijssenthoek Military Cemetery.Bezoekerscentrum Lijssenthoek Military Cemetery.
 

           De namen van de kinderen Bulteel staan vermeld op het eerder vernoemde monument bij de kerk van Reningelst. Via de wat drukke N304 bereik je terug Rengelst.