Wenkende wieken in Frans-Vlaanderen. Lus2

   In de streek net over de grens met West-Vlaanderen is het heerlijk om te fietsen. Tot voor kort moest je zelf maar zien een tocht te maken. Maar de Fransen zijn wakker geschoten en hebben een aantal bewegwijzerde tochten uitgezet. Waaronder twee lussen die starten te Steenvoorde en die je meeneemt langs de windmolens.

          J e start deze 45 km lange tochtbij L'Office du Tourisme. Sla linksaf naar de imposante Sint Pieterskerk. De 96m hoge toren is de hoogste van de streek. De opengewerkte spits is resultaat van restauratie na de verwoestingen van WO2.

 

 
Twee routes.De hoogste van de streek.
 

           De kaarsrechte weg stijgt geleidelijk. Je komt bij een molen en een indruk van “ik heb die al gezien” klopt. Je bent deze gepasseerd op het einde van de eerste tocht. Bij Auberge De Noordmeulen rechtsaf. De route flirt met de autosnelweg. Die komt eerst heel dichtbij om er daarna van weg te draaien. Net voor Winnezeele gaat het terug richting autosnelweg maar nu steek je die over. 
Aan de zijgevel van een huis is een herdenkingsplaat bevestigd: "Au moulin 1934-1984. In het voortuintje van het huis er rechtover staat een knap gemaakt miniatuurexemplaar.

 
Reeds gezien?Moulin.Knap gemaakt.
 

           De Rue Verte heeft zijn naam niet gestolen. Hier worden weilanden afgezoomd met struweel of "bocage". Deze mooie weg leidt naar de Hoflandmolen van Houtkerque. Daar staat het jaartal 1174 te lezen. Opletten bij het oversteken van de drukke baan Hondschoote-Steenvoorde.
Rue Verte.1174
 

           Te Houtkerque is café Au Saint Eloi een gedroomde stopplaats. Sanseveria’s voor het raam; authentiek interieur. De bejaarde uitbaatster spreekt een sappig Vlaams dialect.

 
HoutkerqueGa zeker binnen.Saint Eloi.Hier spreekt men Vlaams.
 

           Eens voorbij het dorp het kleine bordjes enkel voorzien van een fiets-logo die verder de weg wijzen. Tot nu toe doen ze dat perfekt. moest er eens eentje ontbreken is er geen reden tot paniek. Het routekaartje is voorzien van een duidelijke wegbeschrijveing, zelfs met afbeeldingen van de kruispunten die je onderweg passeert.

 
Pefekte bewegwijzeringMooie hoeve.Kapelletjes in alle soorten.
 

           We treffen kapellen aan in alle soorten en maten. Eentje trekt de aandacht. Een rood bakstenen vervallen kapel doet ons even halt houden. Deze werd gebouwd om de gesneuvelden van WOI te herdenken. getuige zijn de jaartallen 1914 en 1918 links en rechts van de deur. Het interieur doet denken aan nagemaakte Lourdesgrot.Restauratie of op zijn minst consolidatie dringt zich alleszins op voor deze toch wel mooie kapel.

 
Restauratie gewenst!14/18.Vervallen.Lourdes grot.
 

           Zigzaggend loopt de route nu zuidwaarts. Bij helder weer liggen de bergen of “monts” netjes op een rij uitgestald. Kun je ze aanwijzen? Die met de grote antenne is de Catsberg, maar dat is voor straks. Het kaartje leert je dat er wat verder pal op de grens wordt gefietst. Belgiê en Frankrijk aan weerszijden van de straat. Wanneer je de grensovergang te Callicanes bent gepasseerd is de Catsberg plots wel heel dicht bij.

 
Houten schuur.Hoog en droog.Nog eentje.België en Frankrijk aan weerszijden vd straat.
 

           De voormalige spoorlijn Hazebrouck-Belgische grens uit 1870 is omgevormd tot wandelpad. Op het eerste zicht zou fietsen wel lukken, maar we hebben het niet geprobeerd. Een bordje dat van de paal omlaag is geschoven zal niet meer zichtbaar zijn wanneer het gras erom heen nog langer wordt.

 
Callicanes.Catsberg akelig dichtbij.Hier fietsen?.Zoek het bordje.
 

           Nog even geduld oefenen om je klimmersbenen te testen. De route draait linksaf, je rijdt er nu pal langs. De zoveelste kapel: “H. Maria Troost der benauwde” uit 1717. Gebouwd door een boer om de duivel te verjagen die zich hier regelmatig liet zien. Tekst en uitleg ter plaatse. In het Nederlands nog wel. Via de Rue du Moulin (staat beetje scheef) bereik je Boeschepe.

 
Houten schuur.Hoog en droog.Nog eentje.België en Frankrijk aan weerszijden vd straat.
 

           De Ondankmolen beheerst het dorp. Deze kwam in 1969 in het bezit van het gemeentebestuur. Die liet hem grondig restaureren en er een klein molenmuseum installeren. Estaminet " In de Vierpot " serveert streekbier en hapjes en heeft interieur die doet denken aan de eeuwwisseling. Ondertussen heb je er de eerste helling op zitten. een schitterend uitzicht is je beloning voor al dat labeur.
Wat een uitzicht.Hoog en droog.Beheerst het dorp.Ondankmolen.
 

           Na dit bezoek steven je recht op een grote kapel, gebouwd door de familie Sanctorum. Een infobord leert je er alles over, ja ook in het Nederlands! Rechtsaf en het is even slikken want het gaat flink bergop. Helemaal op het einde staat een monument opgericht uit dank aan het H.Hart dat de bevolking hier heelhuids uit WO2 is gekomen. Tekst en uitleg ter plaatse zelfs in het Nederlands. Bravo!

 
Gebouwd door de familie Sanctorum.Oef!Uit dank.
 

           Bij garage "Flauw" rechtsaf. Schakel maar een tandje lichter, de Catsberg komt eraan. Het valt in feite nog mee, na een steil stuk komt er een vlakker gedeelte waar je even op adem kunt komen. Deze vlakke stukken zijn een goeie gelegenheid om even van de fiets te stappen om van het wondermooie panorama te genieten. Col de Berthen 109m hoog, maar doet je kuiten bijten hoor. Helemaal boven staat de abdij, in de bijhorende winkel kun je zaken kopen zoals abdijkaas, bier en streekproducten.

 
Vanop de Catsberg.109m hoog.Top!
 

           Langs de abdijmuur zijn arduin platen met bronzen medaillon bevestigd die veldslagen uit de Eerste Wereldoorlog herdenken. 
Langs de abdij muur zoef je naar beneden, het klimmen is voorbij. Na door een pracht van een holle weg "Chemin du Moulin" te zijn gereden kom je terug in open veld terecht en ligt Godewaersvelde aan je voeten.

 
Herdenkingsplaat.duidlijk genoeg.Mooi weggetjeGodewaersvelde aan je voeten
 

           Hier zijn restanten van de spoorlijn Hazebrouck-Belgische grens uit 1870. Ook hier: info ter plaatse! Een gedeelte is omgevormd tot wandelpad. Op het eerste zicht ook geschikt om te fietsen, maar niet geprobeerd. Het station is in heel mooie staat en doet nu dienst als school. Alweer een parel van dorp, dat zijn Vlaamse roots niet onder stoelen of banken steekt.

 
Godewaersvelde.Vlaams.Ook de beenhouwer.
 

           Estaminets in overvloed hier. Leuk meegenomen na het klimmen op de Catsberg, het verloren vocht moet immers weer aangevuld worden. Een cafeetje op de hoek, een bord "Hier spreekt men Vlaams", lijkt een geschikte stopplaats. 
En dat is ook zo. De uitbaatster spreekt dialect dat aan het Poperings doet denken. Een andere vrouw in het café kan het geprek niet zo goed volgen. Reden: zij volgt lessen Nederlands, ABN dus en van dat koeterwaals begrijpt ze niet veel. Haar zoontje van vijf volgt ook lessen Nederlands. In de kleuterschool wordt het spelenderwijs aangeleerd. Ze zegt dat lezen en schrijven al goed gaat. Spreken iets minder omdat ze geen gesprekspartner heeft hier die ABN praat. De uitbaatser, haar vriendin begrijpt dan weer moeilijker het ABN! Dat zijn toestanden hoor daar in Godewaersvelde! 
Na een geanimeerd gesprek, ABN tegen de ene vrouw en dialect tegen de andere nemen we afscheid en zetten we de route verder.

 
ABN links, dialect rechts!
 

           Voor je het goed en wel weet heb je de Catsberg al een heel eind achter je gelaten. Rustige wegen brengen je naar de Steenmeulen.
Catsberg al heel eind achter.Rustige wegen.Kapel.
 

           Je komt langs een huis waar blijkbaar een hardnekkige Elvisfan woont!

 
Elvisfan.
 

           De Steenmeulen dateert uit 1874 en vervangt een houten exemplaar. Vandaar zijn naam. Deze bleek niet opgewassen te zijn tegen de stevige wind waar ze hier mee te maken hebben. Bezoek hier is uiterst interessant er is een museum bij met een rijke collectie aan antieke landbouwtractoren en ander gerief. Info ter plaatse!

 
Steenmeulen.Molensite.Landbouwmateriaal.
 

           Door het centrum van Steenvoorde bereik je het Toerismebureau en zit deze pittige tocht erop.

 
Startplaats.