La Lys

           Deze Franse themaroute verkent de Leiestreek tussen Therouanne en Aire sur la Lys. Twee stadjes met een rijke geschiedenis. Door een overwegend vlakke streek (een paar hellingen uitgezonderd). Doorsneden van kanaaltjes omdat het Leiewater hier moeilijk weg kan. De Leie zelf krijg je praktisch niet te zien.

          V olgens het routekaartje (dat zelfs het hoogteprofiel toont) is de startplaats te Inghem. Nu ja een lusvormige route heeft geen begin- of eindpunt. Uitverkoren startplaats werd Therouanne. Het mooiste deel van de route krijg je al van bij de eerste meters. Thv van het benzinestation langs de drukke D341 die verschrikkelijk veel verkeer door het stadje jaagt moet je rechtsaf. Let eens op de piepjonge Leie die je oversteekt alvorens rechtsaf te slaan.

 
Toont de weg.Piepjonge Leie.Piepjonge Leie.
 

           De smalle weg die is ingeslagen straalt onmiddellijk rust uit. Te Nielles-lez Therouanne springt het kleine dorpskerkje in het oog. In feite een kapel die als enige in de streek is weten te ontkomen aan de verwoestingen die hier plaatsvonden in 1553 op bevel van Karel V. De Leievallei is hier een smal V-dal. Na een helling te hebben overwonnen is de overzijde goed te overzien. Prachtig gewoon.

 
Leievallei.
 

           Te Delettes rechtsaf, en je mag afdalen. Een paar kronkels maken en de jeugdige Leie is er weer. Helaas voor ons fietsers is het oversteken van een rivier synoniem met klimmen. Je verlaat de Leie en het gaat omhoog, serieus omhoog. Het klimverzet dat je waarschijnlijk nog nooit hebt gebruikt komt goed van pas. Zweten als nooit tevoren en je kuiten die krijgen er goed van langs. 
In een bocht, te Herbelles ontwaar je een kruisbeeld. Je zult er nog regelmatig tegenkomen. Een godvruchtige zo streek zo te zien. Het volgende dorpje, Inghem is volgens het routekaartje de officiële startplaats, maar je hebt er al 12km opzitten. Klimmen is voorlopig gedaan, integendeel je daalt af naar de Leievlakte. 
6 mei vandaag, de Fransen hebben de oorlogsmonumenten die in elk dorp of stad terugvindt getooid met hun nationale driekleur.

 
Kruisbeeld. Echte startplaats. oorlogsmonumenten bevlagd.
 

           Kleine waarschuwing: rij je dit tochtje op zon- of feestdag dan heb je 's morgens nog de kans je proviand aan te vullen. 's Namiddags mag je al blij zijn als een kat je weg kruist! Zondagrust is geen ijdel begrip bij de Fransen. 
Een muur van een schuur is onderverdeeld in twaalf geschilderde vakken. De maanden van het jaar? Voor wie of wat? De bordjes leiden je langs een onberispelijke tweevaksweg verder. Weinig of geen verkeer. Ik vraag me af of het hier op een doodgewone werkdag ook zo kalm is? Soms is het een bordje waarop een fietser staat afgebeeld die je de weg toont. Een andere keer is het een bord "La Lys". Tussen het overdadige groen valt het bord met de groene letters niet altijd even goed op.

 
Moi, groene omgeving. waarom?Tussen het overdadige groen niet altijd zichtbaar.
 

           Waar thv de D159 de route naar rechts afbuigt kun je evt naar links om Aire sur la Lys (Ariën aan de Leie) te bezoeken. 5 minuutjes fietsen en je bent er. 
Maar op deze feestdag is het anders gezellig drukke stadje uitgestorven. Geen mens op straat, ongelooflijk. Maar positief is wel dat we al fietsend rustig het stadje dat een rijke geschiedenis heeft kunnen bekijken. 
Ariën aan de Leie was tijdens de middeleeuwen een van de zeldzame steden waar leidingwater voorhanden was!

 
Grand Place. Office du Tourisme.Leie?
 

           De collegiale kerk Saint-Pierre is één der grootste van Noord-Frankrijk. We kunnen binnen want de deur staat wagenwijd open. Wat een interieur! Vooral de niet zo beste staat ervan heeft een ongelofelijke charme. Restauratie dringt zich op, maar dit is toch ook mooi. De kast van het orgel (één van de mooiste van Pas-de-Calais) is beschermd als monument. 
Een stedenbouwkundig reglement van lang vervlogen tijden heeft ervoor gezorgd dat het stadscentrum getuigd van een architecturale eenheid. Het toerismebureau, Le Baillage op de Grand Place is een parel van een gebouw. Hoe mooi het stadje ook is, er loopt niemand op straat. Nog vlugger als we gekomen zijn, zijn we weer weg.

 
Grootste van Noord-Frankrijk? Mooi interieur.Mooi interieur.
 

           De route volgt nog steeds rustige wegen. Het landschap is mooi, maar de Leie is in geen velden of wegen te bekennen. Zonder dat we het willen komen we steeds dezelfde fietsers tegen die ook deze route rijden. Wij rijden vlugger; maar moeten regelmatig stoppen om foto's of nota's te nemen. Zij echter fietsen tergend langzaam; maar hoeven nergens voor te stoppen. Zodat het veelbesproken gemiddelde van beiden even hoog of laag ligt! A louer: een kasteeltje. Of voor wie wat rianter wil wonen.

 
Nog fietsers! A louer.Als een schilderij.
 

           De Fransen zijn in dit deel van de route spaarzaam met bordjes geweest. Gezond principe: als er niets staat: rechtdoor. Maar waar rechts of links moet worden afgeslagen zijn alle bordjes present. Wij zijn in elk geval niet misgereden. Deze themaroute dateert al van enkele jaartjes geleden en dat heeft bij sommige bordjes zijn sporen nagelaten.

 
De tand des tijds?
 

           En dan eindelijk, net voor de grote waterplas van Rebecques, La Lys. Nog jong (en proper) en stroomt door een mooi valleitje. Een aan te bevelen stopplaats is een boogscheut verder bij de eerder vermelde waterplas. Hengelaars doen hun best om een visje te verschalken, het jonge volkje leeft zich uit op het speelplein. Wij echter voelen ons meer aangesproken door de cafetaria van de plaatselijke camping die op deze feestdag open is!

 
La Lys Voorlopig nog onbezoedeld.Rebecques.
 

           Het laatste dorpje op je weg is Clarques. Het kasteel bij het binnenkomen van het dorp, wat afgelegen van de weg is wel een fotootje waard. Wat ook het fototoestel doet bovenhalen is het oorlogsmonument op het met bomen omzoomde dorpsplein. Jawel, bevlagd omdat het 6 mei is vandaag.

 
Kasteel van Clarques Monument van Clarques.Mooie schuur.
 

           Terug klimmen geblazen, niet zo fel als in het begin van de tocht, maar toch. Therouanne komt in zicht. Je passeert een opslagplaats voor (afgedankte?) legervoertuigen en de tocht zit erop. Om de auto terug te vinden sla je aan de volgende straat (D77 en bij de meubelzak rechtsaf. Nog een eindje klimmen om bij de auto te geraken op de parking van het kerkhof.

 
Leie te Thérouanne.