In het land van Jean Bart

 Een route vol afwisseling, we fietsen rond de enorme haven van Duinkerke, het groene achterland met zijn dorpjes waar de tijd een beetje stil is blijven staan. En dat onder het toeziende oog van Jean Bart.

          V Met de auto leek Teteghem een prima startplaats. Met je rug naar de kerk rij je de Route de la Branche in. Deze weg brengt je over de autosnelweg en naar het kanaal Duinkerke-Veurne. Linksaf; om dan bij de eerste brug het kanaal over te steken en de andere oever te nemen. Blijven volgen en bij de "Quick" rechtsaf. Het tweevaksfietspad bevindt zich aan de linkerzijde van de weg. Fietspad? Jawel Duinkerke is een fietspadennetwerk rijk dat 141km lang is. Net voor de brug over kanaal Excutoire eindigt het fietspad abrupt en moet je de rechterzijde vd weg nemen. Kanaal over en rechtsaf. Een splinternieuw geel fietspad, maar na 100m moet je linksaf richting Théatre.

 
Tweevaks.141km fietspaden.Fietspaden worden goed gebruikt.
 

           Maar eerst zoeken we de Place Jean Bart op. De Duinkerkse kaper van weleer staat strijdvaardig op zijn mooi bebloemde sokkel, met zijn sabel wijst hij naar Engeland. Wellicht daarom dat de Duitsers tijdens WOII Jean ongemoeid hebben gelaten? 

Was een kaper die handelde in opdracht van Lodewijk XIV. Piraten werken voor "eigen rekening". De acties van een kaper zijn gewettigd door de koning in eigen persoon. Handelsvloten en oorlogsschepen van vijandige naties worden aangevallen. De buit wordt volgens heel strikte regels verdeeld. In 1630 valt een vloot van 130 schepen vol tarwe in zijn handen. Volgens de overlevering redt hij zo een deel van Frankrijk van de hongersnood. In 1928 wordt zijn stoffelijk overschot teruggevonden in de St Elooikerk. 100 000 mensen wonen de herbegrafenis bij. De Duinkerkenaars zijn hun held zeker nog niet vergeten!

 
Jean Bart.Wijst met zijn sabel naar Engeland.Staat nog altijd even strijdvaardig op zijn sokkel.
 

           De 58m hoge alleenstaande kerktoren uit 1440 met belfort herbergt het Toerismebureau. Voor een paar euro's kun je toren beklimmen, iemand van het personeel gaat mee om tekst en uitleg te verschaffen. Zeker doen als je hier zou zijn op een heldere dag!

 
Toerismebureau.Vanop 58 m hoogte.belfort in het vizier.Zeker doen bij heldere dag.
 

           Het hotel de ville in Vlaamse Renaisssance wat verder is eveneens een belfort rijk. Na de verwoestingen van WOII geheel in originele stijl herbouwd.
Hotel de Ville.
 

           Rue de l'Admiral Ronarch brengt je naar het Bassin du Commerce. Veel "Commerce" is hier niet meer, maar alles er rond is verbluffend mooi heraangelegd, inclusief tweevaks fietspad! Aan de overzijde ontwaar je de "Duchesse Anne", de aak "Guilde" en het vuurrode lichtschip "Sandettie". Deze vaartuigen horen bij het musee Portuaire, dat is ondergebracht in een gewezen tabaksmagazijn uit de 19e eeuw.

 
Bassin du Commerce.Musee Portuaire.Mooi bevlagd.
 

           Fiets langs de kade verder, de zeskante toren recht voor je is "Tour du Leughenaer". Dit is het oudste monument van de stad. Laat de toren aan je linkzerzijde, wat verder kun je de kapel "Notre Dame des Dunes" bezoeken. Helaas was de deur stevig op slot... 
Na "N.d.Dunes terugkeren en rechtsaf, bassin oversteken en de Rue de l'Hermite volgen. Rotonde rechtdoor, langs wat havengebonden industrie. De witte, ranke vuurtoren kan na afspraak in het Havenmuseum worden bezocht. Maar wegens herstelling momenteel niet mogelijk.

 
Leughenaer.In herstelling.NotrecDame des Dunes.Torens van Duinkerke.
 

           Een enorm gemetst droogdok, nog in gebruik. Een diepte die je wat doet duizelen.

 
Gemetst droogdok.Flinke diepte.
 

           Ecluse Trystram is de eerste van drie sluizen die je op je weg tegenkomt. Je kan de sluis slechts langs één kant oversteken. Dit betekent dat indien er een schip moet worden versast je ruimschoots de tijd krijgt om dit gade te slaan want je kunt immers niet verder! 
Bij de tweede sluis: "Ecluse Wattier" is het van dat! De "Hansa Limburg" geladen met containers komt binnen gevaren en we mogen netjes blijven staan! Maak van de nood een deugd: het is etenstijd en we vinden een mooi plaatsje om te eten en kijken hoe het enorme schip nauwkeurig de sluis wordt binnen gevaren.

 
Vaart de haven binnen.Brug open is halfuur wachten.Hansa Limburg.In de sluis..
 

           De bediening van de sluis is ondergebracht in een voormalige Duitse bunker uit WOII. Een stevige knaap, zou die nog "Schnellboten" hebben onderdak verschaft? De rode brug gaat naar beneden; we kunnen verder!

 
Sluisbediening vanop bunker.Stevig gebouwd.Schnellboten?
 

           Bij Ecluse Charles de Gaulle is het weer van dat. Deze keer een Russchisch ertsschip dat terug het ruime sop kiest. Ligt hoog op het water, dus de ruimen zijn leeg.

 
Ertsschip op komst!Ecluse De Gaulle.Half uur wachtenRussisch?Vaart ledig zo te zien.
 

           Even van de fiets om de wel zeer mooie rode bakstenen vuurtoren te bekijken die op de westelijke havenmuur staat. Je moet er wel een eindje wandelen voor over hebben, maar de vuurtoren en zicht op haven en kust lonen de moeite!

 
Een eindje wandelen.Zicht op de haven.Beetje artistiek?
 

           De ster boven de ingangsdeur is het embleem dat alle Franse vuurtorens dragen.

 
De mooiste?Frans embleem.
 

           17km kustlijn, 20km kaden, 6000 schepen en 45 miljoen ton goederen is toch niet niks? 
Nu ga je de Digue du Braek volgen. Het resultaat van havenuitbreiding in de jaren 60. Links is de Ertshaven, rechts van je strekt Het Kanaal zich uit. Al fietsend krijg je nu pas een idee van de grootte van de Duinkerkse haven. Aanvankelijk heb je wat duinen aan je rechterkant, maar die deinen geleidelijk uit en daarna klotst de zee tegen de kale dijk. Bij eb heb je hier nog een stuk strand. Mooi stukje om te fietsen alleszins. De dijk lost op in het niets, het einde ervan is 6km verder.

 
Strandje bij eb.Haven en Het Kanaal aan weerszijden van je fiets!Ertshaven.einde is 6km verder;Wat een mens maken kan!.
 

           Het is echter niet allemaal zo mooi als het lijkt: ik kon nog net uitwijken voor deze flinke glasscherven!

 
Opletten!
 

           Links meedraaien, een sluis over. Even op de tanden bijten, hier kun je wat verkeer ontmoeten op je weg. Al wat zich hier rondom je bevindt heeft met petrochemie te maken.

 
Op weg naar Mardyck.Even op de tanden bijten.
 

           Net voor de windmolens rechtsaf, we rijden het dorpje Mardyck binnen. Het kleine dorp ligt ingesloten tussen drie industriezones geklasserd onder Seveso1. Maar in het mooie, groene dorp is daar niets van te merken. Nee integendeel je komt in een andere wereld terecht na te hebben vertoeft in de havenindustrie. Een vervallen kapel midden in het niets. Heeft de bouwer ervan zijn plaats in de hemel reeds verdiend?

 
Vervallen kapel.Ook binnenin.Een andere wereld.
 

           We volgen de wegwijzer die naar Loon-Plage wijst. De kronkelende D1 brengt ons in een wip naar het mooie, verzorgde dorp. Bij de kerk staat een Lourdesgrot en een frituur netjes naast elkaar. Hier is ook een toerisme bureau te vinden. De groene open ruimte is een streling voor het oog, al is de industrie nog heel dichtbij.

 
Industrie nog altijd dichtbij.Village fleurie.Fleurie.Lourdesgrot en frietkot.
 

           Craywick is het volgende dorpje dat we passeren. Ook hier mogen we zeggen dat het uiterst verzorgd en netjes is. "Chemin du Lansweg" herinnert nog maar eens aan de Vlaamse roots van deze streek.

 
Regelt de waterhuishouding.Vlaamse roots.Craywick.
 

           Het bijna onuitsprekelijke Coppenaxfort aan het kanaal de Bourbourg dankt zijn naam aan het feit dat hier in de 18e eeuw een fort zou hebben gestaan. Hier moet je een paar bruggen oversteken, daarna een klein stukje langs het kanaal. De fabrieksruïne, waar bomen uit de raamopeningen groeien zou van een vroegere conservenfabriek zijn?

 
Hoe spreek je dit uit?Coppenaxfort.Vervallen fabriek.
 

           Een nagelnieuwe brug brengt je over het brede kanaal dat van Duinkerke naar Watten en St Omer loopt. Na Brouckerke kom je bij het gehucht "Staelen Brugge" aan het kanaal van de Colme. Wie wenst te verkorten kiest voor linksaf en blijft het kanaal volgen. Wie nog niet genoeg heeft van de kleine, mooie Fransvlaamse dorpjes kiest voor rechts.

 
Nabij Brouckerke.Brouckerke.Regelde vroeger de waterhuishouding.Staelen brugge.
 

           Via de "Staelen Brugge" het kanaal oversteken en rechtsaf. Het jaagpad volgen tot de eerste straat en linksaf. De groene hoogte die opdoemt is waar je nu naar toe moet. Wat een contrast tegenover de havenindustrie van daarnet! Zijn we wel in dezelfde streek? Linksaf en we rijden Pitgam binnen. Let eens op de mairie, het Sint Volkwinshallenkerkje met nog romaanse resten uit de 12e eeuw.
Pitgam.Sint Volkwinshallenkerkje.
 

           Eens je het dorp buiten bent gereden stijgt de kronkelende weg geleidelijk. Een watertoren in de verte bewijst dat je naar het hoogste punt van de omgeving aan het fietsen bent. Boven heb je een fenomenaal uitzicht van de streek waar je tot nu toe bent doorgereden. Duinkerke, de haven ligt aan je voeten. Van industrie naar landbouwgebied. Tarwe, bieten,vlas of koolzaad je vindt het hier allemaal.

 
Klimwerk.Landbouwstreek.Duinkerke aan je voeten.
 

           Dalend bereik je de D52. Je volgt die 4km naar Steene en is nogal druk. Het dorp is een "Chateau" rijk, maar een dicht bos ontneemt alle zicht. Dan is het wat vervallen Sint Maartenskerkje een interessanter "point of intrest".

 
Steene.Sint Maartenskerkje.Sint Maartenskerkje.
 

           Aan de toegangspoort tot het kerje en kerkhof is een rozet bevestigd ternagedachtenis van dorpelingen die sneuvelden tijdens WOI. In al even belabberde staat als het kerkje.

 
Aan hen die sneuvelden tijdens WOI.Restauratie dringt zich op.
 

           Even opletten bij het verlaten van Steene: net voor een brugje met bolle spiegel moet je rechtsaf, een smal weggetje langs een even smal kanaaltje volgen. Net voor de autosnelweg Duinkerke-Rijsel linksaf. Je komt bij het kanaal van de Colme. Wie koos voor de verkorting gaat gewoon rechtdoor, de "die hards" gaan rechts. De zeer drukke D916 oversteken en je komt in Bergues. 
Vrijwel intacte stadspoorten, stadsmuren waar het heerlijk op wandelen is: een parel van een versterkte stad! Het centrum met belfort waar toerisme in is gevestigd is zonder meer de moeite van een stop waard. De belforttoren kan worden bezocht.

 
Stadspoort van Bergues.Waar de leeuw zich thuis voelt.Charmante eetgelegenheid.Eén van de talloze kanaaltjes die het stadje doorsnijden.
 

           De route volgt de D3 richting Hoymille langs het kanaal Bergues-Veurne. Drukte hier, bij de eerste brug het kanaal oversteken, maar de drukte houdt aan. Pas wanneer je thv een nieuwbouwloods bij een splitsing links neemt dat de rust terugkeert. Dit weggetje blijf je volgen tot je bij een doe het zelf zaak op een tweevaksweg uitkomt. Opletten want een goeie honderd meter verder moet je linksaf een kiezelweggetje in. Putten en builen tot je via een voetgangersbruggetje het kanaal van de Moeren oversteekt.

 
terug in de open ruimte.Kanaal van de Moeren.Ingewerkte kapel.Voila we zijn er!