Van Isera naar Rohardus

Deze tweede lus neemt je mee van bezoekerscentrum "De Boot" naar het Rohardushof te Roesbrugge. Een rustige tocht van 46km langs ingeslapen dorpjes, mooie hoeves en een al even mooi landschap. 
Het knooppuntennetwerk is hierbij je gids.

           Startplaats is Het dorpsplein van Reninge. Fietsrektoeristen kunnen hier probleemloos hun auto kwijt. Er is een supermarkt voor wie nog wat proviand wil inslaan. De knooppunten leiden je het dorp uit. Je komt langs het terrein van een voormalige militaire begraafplaats. De graven werden overgeplaatst naar de begraafplaats van Westvleteren en Hoogstade. De enkele Commonwealth slachtoffers (Tweede Wereldoorlog) werden van Reninge naar Adegem Canadian Cemetery overgebracht. Dit gebeurde in 1968. Dit staat vermeld op het infobord van het ontvangstgebouwtje van de voormalige militaire begraafplaats Reninge. In je ogen wrijven hoeft niet, de cilindervormige golfplaten die hier werd neergepoot is meer dan echt! Het gaat immers om het landschapskunstwerk van de Duitse kunstenaar Hermann Maier Neustadt. Als je denkt van: "hé, dit heb ik precies al eens gezien". Wel dat klopt want met dit WD Spiral Part II Hotel nam de kunstenaar deel aan Staion2Station van Brugge 2002, culturele hoofdstad van Europa. Het stond toen opgesteld langs de E40 thv Wetteren. Provincie West-Vlaanderen heeft het aangekocht en op deze voormalige begraafplaats neergezet. Weliswaar onder het toeziend oog van de kunstenaar. Alles is te bezoeken. Je wordt in de ruimtelijke figuren: balk, cilinder en kubus ondergedompeld in een sfeer van rust en bezinning. Dit is alleszins een stopplaats die zijns gelijke niet kent. Ter plaatse alle informatie op didactische panelen.

 




 

           Plots gaat het asfalt wegdek over in een kiezel weg. Geen partij voor smalle bandjes! Maar je vertoeft in alle rust en stilte en dat maakt veel goed. De kids zullen dierenpark en kinderboerderij "De Zonnegloed" als een welgekomen afwisseling op het fietsen ervaren. Zo niet dan is het wat verder gelegen paardenpension "Schraevenacker" een prima alternatief. Zo zie je maar dat fietsen langs een kiezelweg ook zijn plezierige kanten heeft.

 



 

           Te Oost Vleteren moet je de zeer drukke N8 Ieper-Veurne dwarsen. De molen aan de overkant heb je allang opgemerkt. Het gaat om de maalvaardige "Demeesters Molen". Deze staakmolen met openvoet uit 1760, werd herbouwd in 1973. Geopend voor het publiek elke derde zondag. Informatiepanelen leren je alles over Oostvleteren en de molen. Wat verder duik je linksaf terug in de rust en stilte. Je mag al blij zijn wanneer een kat je weg kruist!

 



 

           Aan de Sint Blasiuskerk van Krombeke hangt een oproep tot koorzangers bij het koor "Opus".

 



 

           Zo nader je stilletjes aan het verste punt van deze tocht: Roesbrugge. Waar je links moet op de Waayenburgstraat kom je langs een café, dat zo te zien al heel lang leegstaat. Hoog aan de zijgevel staat een Mariabeeldje in een schrijn. Het glas is stuk, een vogel heeft er een nest bijgemaakt! Je komt ook nog langs b&b:"De Groene Boomgaard".


 

           De karakteristieke Sint Martinus kerk met uivormige spits komt dichterbij. Het is hier dat je de IJzer te zien krijgt. En tweemaal nog wel. Via een brug steek je de rechtgetrokken IJzer over. Hier tref je een der negen rust- en picknick plaatsen aan zoals je ze zowel op Frans-Vlaams als op Vlaams grondgebied vindt. Heerlijk plekje overigens. Vervolgens steek je de "Dode IJzer" over. Dit is een afgesneden IJzerbocht. Roesbrugge had ooit een druk bezocht haventje. Dankzij de bevaarbare IJzer en de ligging nabij de steenweg tussen Duinkerke en Ieper. Tegenwoordig is het er muisstil, op wat kano's na. In het Rohardushof mooi gelegen langs de Dode IJzer kun je terecht voor een natje en een droogje. Te Roesbrugge ziet men blijkbaar de dames graag komen want er is een damespad-wandelpad!

 



 

           De drukke Bergenstraat leidt je Roesbrugge uit. Via een lichte klim bereik je Hagedoorn. Bij de kapel waar je recht op afstevent moet je naar rechts. De Grensstraat waar je nu op fietst zegt het al: je flirt met de grens langs Frankrijk. Hier tref je b&b "In den Hagedoorn" aan. Bij helder weer heb je een mooi uitzicht. Je bevindt je nu op een langgerekte heuvelkam. Er is de zacht glooiende IJzervallei, waar bomen en struiken de loop van de IJzer weergeven. De Vlaamse "bergen" en de Franse "monts" liggen in de verte netjes op een rij voor je uitgestald. Kun je ze aanwijzen?

 



 

           Een lust voor het oog is de witte Brouckmolen. Deze stenen bovenkruier werd maalvaardig gemaakt in 1994. Geopend op zaterdag van 14u tot 18u. Met de eerder vermelde Demeesters molen van Oostvleteren die op zondag geopend is, is het nu wel heel moeilijk een keus te maken wanneer deze tocht te fietsen!

 

 

           Net voor Beveren-aan de-Ijzer neemt de route links. Daarna steek je andermaal de IJzer over om in Stavele aan te komen. Net over de IJzer is In 't Hof van Commerce gelegen. Een bijzondere plaats om even halt te houden. Een voormalige beenhouwerij werd omgetoverd tot drukbezocht eetcafé.

 



 

           Stavele ben je zo weer uit.

 


 

           Je passeert het Eversambos, naar de gelijknamige abdij die zich hier ooit bevond. En waarvan enkel nog de toegangspoort en stallingen resten. 
Een uniek gebouwtje tref je aan waar je naar echts moet om knooppunt 72 te bereiken (de route gaat wel rechtdoor!). Het jachthuisje "Villa Martha" werd in 1902 in opdracht van Emile Valcke gebouwd als huwelijksgeschenk voor zijn nichtje Martha Valcke en haar man Marcel Vandecasteele. Het heeft lang leeg gestaan, tegenwoordig is het terug bewoond.


 

           Zo kom je in Elzendamme aan. Aan weerszijden van de IJzer gelegen, langs de drukke N8. Sedert enkele jaren zijn beide terug herenigd dankzij een houten brug over de IJzer. Nu pas krijg je de IJzer goed te zien. Meer nog, je mag die volgen op een nieuw fietspad er pal langs. Het mooiste deel van de route, zonder dicussie!

 


 

           Niet tijdens een natte winter, want dan is dit pad het enige dat uit een immense wateroppervlakte uitsteekt. De weilanden rechts van je, de zgn "broeken" overstromen na periodes van overvloedige regen.

 

           Helaas na anderhalve km is de pret voorbij. Je bent nu bij de samenvloeiing van de Lovaart en de IJzer. Hier tref je een zelfde picknickplaats aan als daarstraks in Roesbrugge. Heel bijzonder hier is de "Hooipiete". De piete is een wegneembare brug die in het voorjaar werd opgeslagen en in het najaar afgebroken. Gelegd over de IJzer, geeft ze de landbouwers toegang tot de broeken, laaggelegen weiden die bekend zijn om hun rijke hooioogst. Tegenwoordig ligt er een heropgebouwd exemplaar naast het gelijknamige restaurant. Info ter plaatse.

 



 

           Je mag nu verder fietsen op een hoge dijk langs de IJzer. Hier is goed te overzien hoe laag de aan de overzijde gelegen weilanden "broeken"wel zijn. De kerk van Reninge is wenkt, maar dat is voor straks. Je fietst onder de brug die naar Reninge leidt door. Dan kom je bij de samenvloeiing van IJzer en Ieperlee, ook wel "Knokke" genaamd. Deze benaming verwijst naar het fort dat hier heeft gestaan, maar op last van Jozef II vanaf 1781 gesloopt. De contouren zijn nog waar te nemen via de percelen grasland of beter nog: vanuit de lucht! Steek de brug over , langs de derde picknickplaats van de IIzer die je tegenkomt en je belandt op het jaagpad van het Ieperleekanaal. Het is 15km lang en verbindt Diksmuide met Ieper. Handelsvaart tref je hier niet meer aan, het is pleziervaart die tegenwoordig de dienst uitmaakt.


 

           Drie heerlijke fietskilometers verder kom je bij Drie Grachten en "De Boot". Het dankt zijn naam aan het feit dat hier drie waterlopen samenkomen, namelijk het kanaal Ieper-IJzer, de gekanaliseerde Ieperlee en de Martjesvaart. De Boot is uitvalsbasis om deze streek grondig te verkennen. Dit kan met de fiets, de zonneboot of kano, te voet, per huifkar of met de muilezel. Tevens kun je er iets drinken of je picknick nuttigen. De naamsteen en reuzengrote foto herinneren aan de hevige strijd die hier heeft gewoed tijdens WO1.

 



 

           De laatste loodjes dienen zich aan. Langs het voormalig café "Drie Grachten", waar een naamsteen herinnert aan de Zouaven die hier in WO1 strijd leverden.

 

 

           Zo bereik je Noordschote. Volledig verwoest tijdens WO1, de kerk werd in 1923 heropgebouwd. Rechts van de ingang werd een deel van het wapenschild van Noordschote ingemetseld. Nog net zijn de contouren van aan kaaspers te zien. Wat een kaaspers in een wapenschild kmt doen? Wellicht verwijzend naar een levendige kaasmakerij of zuivelhandel hier? Tussen Noordschote en Reninge kun je genieten van mooie vergezichten over de broeken. Een demarcatiepaal toont aan tot waar de Duitsers tijdens WO1 zijn geraakt. Zoek geen tekst want die werd er afgekapt tijdens WO2!

 




 

           Een paar pedaaltrappen verder ben je terug te Reninge.

Weetjes: 
Afstand: 45km 
Start: markt Reninge. 
Bewegwijzering: knooppunten, perfekt. 
Wegdek: van alles wat, maar nooit problematisch. 
Reliëf: grootste deel vlak. 
Blikvangers: Rustige route, met meer bezienswaardigheden dan op het eerste zicht lijkt. 
Logistiek: er bevinden zich voldoende herbergen op het parcours 
Veiligheid: rustige wegen