Langs de oevers van de IJzer: lus1.

  "Les rives de l'Yser n°1" zo heet deze tocht in het mapje met maar liefst 21 fietsroutes dat gratis (!) te verkrijgen is bij de in de toeristische diensten van Le Nord. Vier bewegwijzerde lussen rond de IJzer konden onze belangstelling opwekken. Graag stelden we eentje ervan hier aan u voor.

          Als startplaats van deze lusvormige route in de Franse Westhoek kozen we Oost Cappel. Het dorpje met 400 inwoners is de rust zelve. Van het kerkje steekt de gevel in ijzerzandsteen schril af tegen de rest dat uit baksteen bestaat. Het heeft in de loop der tijden meerdere verbouwingen doorstaan zo te zien.

 
Startplaats.Het kerkje.Mooie wegwijzer.
 

           Het douanegebouwtje met slagboom dat enkele jaren geleden een opfrisbeurt kreeg nadat er een auto was ingereden dateert van de tijd van de smokkelaars en de "commiezen". De bronzen douanier laat het allemaal niet aan zijn hart komen zo te zien, die blijft rustig voor zijn gebouwtje zitten.

 
Schreve.Zonder stress!
 

           We steken de "schreve" over en rijden België via de N308 binnen. Een kapelletje in deerniswekkende staat aan de linkerkant van de weg trekt onze aandacht. Een ovalen metalen plaat met opschrift: "OLV Troost" ligt weg te roesten in de graskant. De deur, wanneer zou die het laatst eens een likje verf hebben gehad? Op de plaats waar de ovalen plaat thuishoort zien we een vaag opschrift. Hoogstwaarschijnlijk aangebracht in de natte kalk waardoor het de allure krijgt van een fresco, zij het een heel bescheiden.

 
Mooi kapelletje.Hoe lang ligt dit hier al zo?Fresco?Likje verf wenselijk?
 

           Na korte tijd mogen we de N308 verlaten en rijden een smal, bochtig weggetje in. Hier staat ons nog meer kapelletjes leed op te wachten. Een driehoekig exemplaar, ter ere van wie of wat daar hebben we het raden naar. De bijhorende knotwilg, die dringend eens zou moeten worden gesnoeid geeft het wel een bijzonder cachet.

 
Oostcappel.Smal en bochtig.Kapelletjesleed.
 

           De GR IJzer komt hier ook langs zo te zien, alsook de LF1 Noordzeeroute. De fietswegwijzers hebben een ongebruikelijk formaat. Groot genoeg, maar de witte achtergrond met groene letters vallen niet altijd even goed op. Op gebied van bewegwijzering komen we op een paar km afstand voor een paar verrassingen te staan! Een trui doodleuk over een wegwijzer gehangen, ja zeg! 
Een wegwijzer van de LF1 Noordzeeroute die zijn beste jaren allang achter de rug heeft zo te zien!

 
Franse wegwijzers.Oeps.Trui erover.Beste jaren....
 

           Het gaat licht golvend op en neer, maar nooit steil. Net wanneer we denken dat we in een stiltegebied terecht zijn gekomen moeten we op een kruispunt linksaf de drukke D947 volgen. Blijf alleszins achter elkaar uiterst rechts fietsen want een fietspad of fietsstrook is ver te zoeken!. Troost je met het feit dat je wat verder de jonge IJzer te zien krijgt.

 
Hier linksaf.Vlaamse haag.oud-Vlaams.Jonge IJzer.
 

           Blijkbaar vertoeven we in een godvruchtige streek. We komen langs niet minder dan drie kapelletjes allemaal voorzien van oud-Vlaamse opschriften langs deze drukke verkeersader.

 
Eentje van de drie.
 

           De West-Vlaamse "bergen" als ook de Frans-Vlaamse hoogten liggen nu recht voor je. Wanneer je een windmolen ziet opduiken mag je linksaf en bijgevolg deze drukke weg verlaten. Houtkerque met zijn Saint-Antoine kerk is het volgende dorpje op je route dat je tegenkomt.

 
Hier linksaf.Volgend dorp.Saint Antoine.Reiken elkaar de hand.
 

           Nog een fietsroute die Houtkerque aandoet. Hier hangen veel fietsroutes aan elkaar waardoor je een langere tocht kunt samenstellen. Let op hier en daar kom je al eens een ander type wegwijzer tegen op je weg.
Nog eentje.Ander type.
 

           Dorst of geen dorst, knijp zeker de freins dicht bij "herberge Saint Elooi". Frans-Vlaanderen telt veel dergelijke cafeetjes. Klein en ietwat bouwvallig, sanseveria's voor het raam. Het interieur straalt sfeer uit van lang vervlogen tijden. De huidige uitbaatster is de derde generatie die dit bijzondere cafeetje openhoudt. En ze spreekt een Vlaams dialect dat een streling is voor het oor. Frans-Vlaanderen op zijn best! 
Gesloten op dinsdag.

 
Hier stoppen.Duidelijk.Keuvelen in oud-Vlaams dialect.Sanseveria's.
 

           Wat wel eens vermeld mag worden is dat er nogal weilanden hier zijn omzoomd met struweel oftewel "bocage". Dit geeft de weg die je volgt iets speciaals, en bovendien de fietser wat beschutting tegen de wind. Zo zag er het bij ons tijden geleden ook zo uit. Verzachtende omstandigheid is wel dat (vooral) de Eerste Wereldoorlog hier niet zo erg heeft huisgehouden als bij ons in West-Vlaanderen. Net voor de autosnelweg rechtsaf, rustige asfaltwegen van wisselende kwaliteit leiden naar Herzeele.

 
Struweel oftewel bocage.Rustige wegen.Nog meer struweel.
 

           Net voor het dorp zijn de resten van een steenbakkerij te zien. Aan de rechterkant van de weg heeft men met enkele bakstenen kunstwerken de herinnering willen levendig houden. Daarnaast zijn nog de kleiputten te zien. Herzeele met 1400 inwoners is iets groter dan de twee eerste dorpen die je eerder op deze route tegenkwam. Het driehoekig dorpsplein, met de opgefriste kerk OLV Tenhemelopneming nodigt uit tot even verpozen. Rode draad door deze route is de rust en stilte. Zo ook hier.

 
Steenbakkerij.Ode eraan.OLV Tenhemelopneming.Arbeidershuisjes.
 

           Even voorbij Herzeele is het weer al bocage wat de klok slaat. Een kapel is er mooi geïntegreerd, net alsof dit bouwwerk zo is meegegroeid. Inderdaad voor de tweede keer kom je de IJzer tegen op deze tocht. Nog wat jonger dan daarstraks, we bevinden ons hier immers stroomopwaarts.

 
Meegegroeid kapelletje?.l'Yser.Jong.
 

           Het Vlaamsgotische Sint-Maartenskerkje van Wylder doemt op, maar de route gaat rechtsaf, het komt er niet langs. Ipv af te slaan rij gewoon een paar honderd meter rechtdoor om het eens te bekijken. Naar binnen gaan lukte niet de oeroude deur was stevig op slot. Iets wat we tot nu toe in elk dorp mochten meemaken. Let eens op de twee "dansende wilgen" voor de kerk. Zodanig gevormd dat het lijkt of ze met elkaar aan het dansen zijn! Na al dit fraais te hebben aanschouwd keren we terug om de route voort te zetten.

 
Wylder.Stevig aandoend kerkje.Groot en klein.Dansende wilgen.Kerkhof.
 

           Je fietst nu op een hoge kam, rechts van je is de IJzervallei goed te overzien. Misschien daarom dat deze weg Route de L'Yser heet? Struiken en bomen geven de loop van de IJzer weer. De West- en Frans-Vlaamse heuvels liggen aan de einder netjes op een rij uitgestald. Heerlijk fietsen is het hier! Een kapel met pal ervoor een flink uit de kluiten gewassen knotwilg doet ons even stoppen. Een Oud-Vlaamse tekst boven de deur leert ons dat de kapel dateert van 1838!

 
Zonder woorden.Zoek de heuvels of monts.Verborgen.1838.
 

           Thv "oude herberge T Roo Kruys" moeten we linksaf op de wat drukkere D4 die van Bambeke naar Oost Cappel loopt. Enkele verroeste old timers tentoongesteld bij een antiekzaak waarvan we twijfels hebben of er ooit nog een koper ervoor zal komen opdagen. Hier is zowaar aan weerszijden van de weg een fietsstrook geschilderd.

 
Hier linksaf.Verroest.Het merk.Wat drukkere D4.
 

           Een flink uit de kluiten gewassen bunker daar stoppen we graag eens voor. De overwoekerde schietopeningen zijn naar het zuidwesten gericht, de afwerking aan de ruwe kant. Zou dit bouwsel dateren uit de laatste jaren van de oorlog? De ingang is half dichtgemetst, erover klimmen lukt zonder moeite. Maar, liefhebber van dergelijke bouwwerken let op want een beetje verder zit er een redelijk diepe put! Wellicht de reden van de dicht half dichtgemetselde ingang?

 
Flinke knaap.Overwoekerd.Overwoekerd.De tand des tijds.
 

           We passeren het plaatsnaambord "Oost Cappel" het einde van deze mooie tocht is in zicht. Warm aanbevolen, deze streek net over de grens, maar toch zo anders