terug naar Archief


Van Oostende naar Knokke.

          Bekijk ook eens het andere deel van dit tweeluik: Van De Panne naar Oostende. Reken op 70km voor de moedigen die de kustlijn in één keer willen afrijden.

          Aan de overkant van de havengeul is het tegenwoordig "Lange Nelle" die de scheepvaart een veilige vaart bezorgd. Dateert van 1949 en stak toen in een grijs betonnen kleedje. Enkele jaren geleden kreeg ze haar huidig wit blauw jasje. Is ze niet prachtig?
Te Oostende zijn nogal wat veranderingen op til. Het Oosterstaketsel werd onlangs afgebroken om plaats te maken voor een havendam, àla Zeebrugge. De talrijke bouwkranen die het zicht op Lange Nelly wat belemmeren dienen om de funderingen van het windmolenpark te bouwen. Nogal wat tegenkantingen gehad, maar het komt er toch.

Funderingen windmolenpark. Waar is Nelly?. Waar is het Oosterstaketsel?.

          Via de Visserskaai, thv de Amandine linksaf en langs het tramstation naar de "Tettenbrug". Zo genoemd omwille van bepaalde vormen die de bruggen hebben. Aan het station nemen we voor een poosje afscheid van de Kustfietsroute.

Tettenbrug.

          Je volgt het rode fietspad naar "De Bolle". Hier zijn net als te Nieuwpoort wegeniswerken aan de gang. Rampzalige situatie, dito wegdek. Na eindeloos wachten veranderen de verkeerslichten groen voor de fietsers. Steek de baan over en bij de eerste doorsteek terug oversteken. Lange Nelly komt dichterbij. Je merkt algauw waar dat "Lange" voor staat. Hoogte 65 meter, 325 treden en het licht heeft een reikwijdte van 21 zeemijl (39km). Werkt volledig automatisch en is niet te bezoeken. Je hebt het goed geraden het is de hoogste van de kust. Het is de derde vuurtoren op deze plaats.
De anders zo rustige Oosteroever is herschapen in één grote werfzone. De betonnen kegels zijn de funderingen voor de windmolens die straks vanop de Thortonbank ons van ellentriek zullen voorzien. En de sloop van het oude Oosterstaketsel, met bijhorend de bouw van de nieuwe havendam maken dat de rust hier nog niet onmiddellijk zal terugkeren.

Lange Nelle.

           Maar: op Open Monumentendag 2010 was mits voorinschrijving de slanke Lange Nelle te bezoeken. Onnodig te zeggen at dit een buitenkans was die we niet konden laten liggen?

De lampkap. Uitzicht. Uitzicht. Uitzicht.

           En dan is er nog de fotogenieke lamp. De enorme "peer" van vroeger heeft plaats moeten maken voor een veel kleiner doch even sterk halogeen exemplaar.

Kleine halogeenlamp. Fotogenieke Fresnellens. Fotogenieke Fresnellens. Fotogenieke Fresnellens.

          In de onmiddellijke omgeving van Lange Nelle staan heel wat intacte bunkers. Het gaat hier om Batterij Hundius. Via deze link kom je er alles over te weten. Een uniek stukje Atlantik Wall. Met uiterste gründligkeit" gebouwd. Genoemd naar een commandant van een Duitse duikboot vinden we tussen de Halve Maan en het Fort Napoleon een schoolvoorbeeld van een Marinekustbatterij uit de Tweede Wereldoorlog. De commandant kwam om op 16 september 1918 toen zijn duikboor gekelderd werd door de Britse destroyer "Young Crow".
Buitenkant. en binnenin. Opschrift.

          
Over de smalle duinenrij gespreid, strekt zich een bijna perfect symmetrisch uitgebouwde batterij met o.m. een centrale vuurleidingpost waarrond vier geschutskazematten op open bedding. Bij elk kanon hoort een munitiebunker en per twee kanonnen een manschappenbunker. Verspreid vinden we er nog diverse bakstenen gebouwen en een loopgravenstelsel. Door de werken hier zijn die aan je linkerzijde moeilijk of niet toegankelijk. Maar eenmaal je op de Zeedijk bent kun je er nog bezoeken. Wat ik dan ook doe!
Skyline oostende. ex-Belgische Marine. Zorgde voor de benodigde stroom.

          
Vanuit een samenwerking van Natuurpunt, Vlaamse overheid (Afdeling Kust) en erfgoedpartners wordt gesleuteld aan een visie op de tandem Hundius-Fort Napoleon. Redelijke ambiteuze plannen voor deze site!
Deze Zeedijk ligt niet bepaald in het toeristische gedeelte van Oostende. Het opgewaaide zand ligt op sommige plaatsen 40cm hoog. Hier en daar moet ik even van de fiets af. Zo rij je ongemerkt Bredene binnen. Thv surfclub de Twins rechtsmeedraaien en een korte steile helling is wat je krijgt te verwerken.

uit WOII. Bunkers. Intact. Naar de Oostkust.

          Ondertussen zijn de bordjes van de Kustfietsroute er terug. Je mag ze volgen tot Wenduine. De kustbaan (weeral) oversteken. Aan de overzijde wacht een rood asfaltlint je al op. Tot De Haan blijf je dat gewoon volgen. Te Bredene wat drukte maar nadien is het leuk fietsen hierop. Betsy van Bredene zal het wel frisjes hebben vandaag! Bij de Visserskapel trek ik de remmen even dicht. Aan het kruispunt de Vosseslag valt mijn oog op de restanten van een zwembad midden in een weide. Hier werd een gebouw afgebroken en het zwembad is voorlopig aan de slopershamer ontsnapt.

Betsy ven Bredene. Zwemmen?

          De Haan is de volgende gemeente dat je passeert. Gekend van "Trammelant" elk jaar in Augustus. De Haan wordt dan terug in de tijd gekatapulteerd meerbepaald naar de jaren 1900. Het pittoreske tramstationnetje doet nu dienst als Toerismebureau. Aan de verkeerslichten linksaf en de baan oversteken voor evt bezoekje aan De Haan. De talrijke villaatjes zijn een lust voor het oog.

          Na de bakstenen watertoren van De Haan te zijn gepasseerd is het gedaan met het asfaltlint. De bordjes leiden je nu langs de Driftweg naar Wenduine. Veel campings hier,meer als tweede verblijf dan om te kamperen. Aan de kustbaan rechtsaf, de bordjes brengen je naar Wenduine centrum. Net voor het zwembad loopt een pad omhoog ernaartoe. Zo kom je bij het Torrekin. Hier stond vanaf de 14e eeuw een vierboete die bruinvisolie gebruikte als brandstof. De vissers die toen verenigd waren in een gilde stonden zelf in voor het onderhoud. Het Torrekin was een houten constructie. Nu staat op deze plaats een betonnen uitkijktorentje "Torrekin". Laat je fiets aan het zwembad staan en klim eens tot boven. Je zult het je niet beklagen. De hoogste duin van de kust? Een panorama van het zuiverste water. Helaas voor mij is het vandaag nogal bewolkt.

Panorama. Torrekin.

          De Kustfietsroute volgt de weg door het centrum. Ik neem liever de Zeedijk. Op het einde rechtsaf en dan? Hier werd door de duinen een schelpenpad aangelegd ten behoeve van de wandelaars. Geen fietsers hier! Een gemiste kans om een mooi traject aan de Kustfietsroute toe te voegen. Nu word je de Kustbaan opgestuurd. Euh..het verbodsbord besluit ik voorzichtig te negeren. Wandelaars zijn er toch niet en ik merk aan bandensporen dat er nog fietsers dat verbodsbord "voorzichtig genegeerd" hebben!

Voorzichtig genegeerd. Wandelaars only.

           Blankenberge wenkt. Na het wandelfietspad sla,ik linksaf in een smal pad van asfalt. Dit loopt langs firma's voor scheepsherstelling om te eindigen op de dijk rond de spuikom. De spuikom rondfietsen, zicht op de jachten is leuk meegenomen en aan de "Paravane" linksaf. Op het einde terug links en een pedaaltrappen verder sta je voor de vuurtoren. Op eerbiedige afstand van de appartementsblokken. Zij die vlak naast de vuurtoren wonen hebben altijd licht in de duisternis me dunkt. Deze vuurtoren is volgens mij niet de mooiste, maar kan wel worden bezocht.

Bezoek aan de vuurtoren van Blankenberge.

           Hoe zit dat nu eigenlijk met deze vuurtoren? In toeristische folders staat niet vermeld dat dit fraais te bezoeken is. De vuurtoren is eigendom van het Loodswezen. Die stelt het gebouw ter beschikking van "Het Zeegenootschap".
Op initiatief van Mr Henri De Meere is in het jaar 1994 het "Zeegenootschap" opgericht, met als primair doel zoveel mogelijk alles in verband met de zee en de zeevaart te verzamelen en te bewaren voor de latere generaties. Dankzij de vruchtbare samenwerking met het LOODSWEZEN is het "Zeegenootschap" kunnen uitgroeien tot een onafhankelijk 'Nautisch Centrum'. Iets wat we zeer op prijs stellen en dankbaar voor zijn. Het biedt ons de mogelijkheid ongedwongen een stukje cultuur in de vorm van een nautisch verleden terug tot leven te brengen.

Blankenberge. Kom gerust binnen.

           De entreeprijs is vrij. Al pijprokend vertelt de heer Henri De Maere op charmante wijze hoe alles tot stand is gekomen. Het resultaat is dat van de vroegere vuurtorenwoning elk hoekje, kantje en boordje volgestouwd is met nautisch materiaal. De mascotte van de vuurtoren, een wit-kartuizergrijze kater Docky loopt parmantig door al dit moois. Het is zijn vuurtoren en wij, mensen mogen blij zijn dat hij onze aanwezigheid duldt! Het dier heeft alleszins ruimte genoeg.

Docky.

           De grootste landrot die de zee nog nooit van dichtbij heeft gezien of geroken kan hier als volleerd zeeman buitenwandelen. Hier worden nl. allerlei cursussen gegeven die met de zee of zeevaart te maken hebben. Gedurende de winterperiode worden er door het "Zeegenootschap" gratis navigatielessen gegeven voor ongeveer een 15-tal cursisten.
Kun je geen knoop leggen? Na hier les te hebben gevolgd leg je die met je tenen!

De toren is toegankelijk voor bezoek. Het is er merkelijk frisser dan beneden in de woning. Hier is een ruimte gewijd aan Staf Versluys de wereldzeiler. De wenteltrap is uiterst fotogeniek. Eenmaal boven is het zicht op de pier formidabel. Het laatste stuk is te beklimmen via een vast opgestelde ladder. De plaats waar de lamp zich bevindt is niet toegankelijk.

Duiken? De pier. Wenteltrap. Volgestouwd.

          Op het uiteinde van elk staketsel staat ook een vuurtorentje. Wanneer je van het staketsel richting land kijkt, brandt de linkse rood, de rechtse groen. Dit in overeenstemming met het schip dat de haven aandoet.

Staketsel vuurtorentje.

          Ook te Blankenberge vervolg ik mijn tocht langs de Zeedijk. Het casino wordt beklommen door bronzen babybeelden. Zijn dit dezelfde die op de helling van de Dijk nabij het Middelkerkse Casino hebben gestaan? De Pier heb je natuurlijk allang gezien. De restauratie-renovatie is een dure grap geweest. De laatste storm heeft nogal wat schade veroorzaakt aan het monument.
Je raadde het al, nog maar eens de Kustbaan oversteken. Laat je maar leiden door de Kustfietsroute. Tussen Blankenberge en Zeebrugge krijgen je wielen een splinternieuw half-verhard pad voorgeschoteld. Links, aan de overkant van de Kustbaan is het natuurgebied "De Fonteintjes" gelegen. Wat verder kun je rechtsaf slaan om het Zeebos te bezoeken. Een vogelkijkwand, eens iets anders dan een vogelkijkhut nodigt uit even halt te houden. Mij niet gelaten, maar vraag me niet wat hier zoal rondfladdert! Weer wat verder, hoe bestaat het: een didactisch paneel zonder didactisch materiaal!

Didactisch paneel?

          Gedaan met natuurbeleving, de Zeebrugse haven is bereikt. Druk verkeer, nieuw aangelegde fietspaden maken dat een en ander veilig kan gebeuren. De Zeebrugse kerk herbergt een klein soldaten kerkhof uit WOI. Allen gesneuveld tijdens de raid op Zeebrugge van 25 april 1918 (Engelstalig) met de bedoeling de duikbootbasis te vernietigen. De installaties waar containers mee gelost en geladen worden zijn precies reusachtige insecten. Wachtend op de kade om hun prooi op te nemen. (Zie ook de tocht in "Archief Getoerd" naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van de haven).

Raid op Zeebrugge. Muur van Zeebrugge. Havenlicht. Containers zoveel je maar wil.

          Aan de verkeerslichten thv de kerk kun je veilig de Kustbaan oversteken. Voorlopig zet je de tocht verder aan de linkerkant. Dat gaat vlot vanwege het fietspad. Je komt langs Seafront bekend vanwege de Russische duikboot en de goeie ouwe Westhinder. Het werd in 1950 in Oostende gebouwd en in 1995 uit de vaart genomen. Een vaste lichtpaal heeft het lichtschip vervangen. Men heeft hem uit het water gehaald en op het droge geïnstalleerd. Een likje verf kan hij volgens mij wel gebruiken.

Westhinder. Duikboot en Westhinder.

Bezoek aan Lichtschip Westhinder.

           De Westhinder hoort bij Seafront, het maritiem themapark bij de vismijnwijk te Zeebrugge. In 1994 werden de laatste lichtschepen, de Westhinders, voor de Noordzeekust weggesleept. In de plaats kwamen onbemande, elektronische lichtplatforms. Sindsdien zijn de schepen een bezienswaardigheid voor toeristen.

Gids op zee. Naam van de zandbank. Bezienswaardigheid?

           De naam 'Westhinder' heeft te maken met de plaats op de zeekaart. Het schip lag vlakbij de Westhinder-bank. Je had ook de Noordhinder, en de Wandelaar: die namen waren verbonden met andere plaatsen op zee.
Lichtschepen beschikten over een centrale lichttoren, met een sterk lichtsein, dat tot op grote afstand te zien was.

Vanuit het stuurhuis. Communicatie? Frisse lucht binnenlaten.

           Elk schip heeft een of meerdere ankers. Heel belangrijk, want een lichtschip moest altijd op identiek dezelfde plaats blijven liggen. Meestal gebruikten lichtschepen paraplu-ankers: een grote bol, met een stam in het midden. Die bol kon tot 3000 kg bodemzand opscheppen, zonk daardoor diep weg in de zeebodem en zorgde voor een heel stevige 'grip'. Dat was nodig, want de Noordzee bij de kust is gevaarlijk. Ze is namelijk erg ondiep. Als het stormt, krijg je vrij hoge golven.
Even stilstaan bij de toerenteller op de brug: die blijft voor eeuwig op nul staan!

Voor eeuwig op nul. Middelste gat is voor het paraplu-anker. Even proberen?

           Dit is alleszins een heel leerrijk bezoek geweest. Binnenin het schip is het zeker ook de moeite waard, en dan is er de Russische Foxtrot duikboot nog. Kinderen zijn hier dol op!
Je lenigheid even uittesten alvorens je op de duikboot te begeven is misschien wenselijk?

Russische Foxtrot duikboot. Even proberen?

           Nog altijd langs de linkerkant verder. Voor bij de Zeesluis (met wat geluk zie je zo'n reusachtig autoschip van héél dichtbij wanneer het de Zeesluis in-of uitvaart) bij een parking schuinlinks. Gedaan met de kustbaan. De Kustfietsroute zul je weldra weer vervoegen eens je op de Zeedijk bent. Maar eerst nog wat vuurtorens spotten.
Jammer maar helaas, wegens werkzaamheden met het oog op het bouwen van fietsbrug te Heist kun je de kleine vuurtoren "Laag Licht" van Heist niet echt mooi fotograferen. Aan de overkant van de Kustbaan te midden van de Vuurtorenweiden ( erkend natuurgebied) staat de oude vuurtoren van Heist "Hoog Licht" genaamd. De mooiste van de kust, einde discussie.

De mooiste? Hoog Licht. Gerestaureerd. Hoog Licht. De mooiste.

          Zoals eerder vermeld we zetten de route voort langs de Zeedijk. De Kustfietsroute is ook van de partij. Ik vind het heerlijk om langs deze Zeedijk te fietsen. Een strook in donkere klinkers bakent het gedeelte voorbehouden aan de fietsers af. Bij helder weer kun je de kustlijn van Walcheren waarnemen. Nog altijd wind mee, het gaat uiterst vlot. Dat het maar niet tè vlot gaat of ik kom uit in het Zwin! Tot aan het Lichttorenplein is ver genoeg want daar bevindt zich de vuurtoren van Knokke. Het is wel een replica, maar beter dat dan niets. In 1914 werd de toren uitgeschakeld door de Duitsers en na de oorlog niet meer geactiveerd. Afgebroken in 1952, maar er is een replica verrezen. Enige jaren geleden een restauratie ondergaan, die door omstandigheden wel lang heeft geduurd maar het resultaat mag er wezen! Dateert van 1907 en was de eerste uit beton vervaardigd en is 35m hoog. In 1975 geklasseerd.
De naburige basisschool "De Vuurtoren" kreeg het peterschap over het "Hoog Licht" en het dagcentrum voor volwassenen "Het Baken" kreeg het peterschap over het "Laag Licht".

Laag Licht. Hoog Licht. Hoog-en Laag Licht.

          Zoals eerder vermeld we zetten de route voort langs de Zeedijk. De Kustfietsroute is ook van de partij. Ik vind het heerlijk om langs deze Zeedijk te fietsen. Een strook in donkere klinkers bakent het gedeelte voorbehouden aan de fietsers af. Bij helder weer kun je de kustlijn van Walcheren waarnemen. Nog altijd wind mee, het gaat uiterst vlot. Dat het maar niet tè vlot gaat of ik kom uit in het Zwin! Tot aan het Lichttorenplein is ver genoeg want daar bevindt zich de vuurtoren van Knokke. Het is wel een replica, maar beter dat dan niets. In 1914 werd de toren uitgeschakeld door de Duitsers en na de oorlog niet meer geactiveerd. Afgebroken in 1952, maar er is een replica verrezen.

Vuurtoren van Knokke.

          Deze tocht zit erop. Al wat me nog rest is de tramhalte Knokke Station om me huiswaarts te begeven. Wanneer de werkzaamheden te Nieuwpoort en Oostende achter de rug zijn mag u een bijdrage verwachten over de Kustfietsroute. Enkel dan is het mogelijk deze route serieus te beoordelen. Dan pas is het mogelijk het ganse traject ervan te volgen en mijn wedervaren zult u dan hier kunnen vernemen.

          Het eerdere verloop van deze tocht kunt u vinden in "van De Panne naar Oostende."

Route beschrijving en kaart.

Weetjes:
Afstand:40km (bron: Google Maps)
Bewegwijzering: "Kustfietsroute": perfect en eigen traject zonder bewegwijzering.
Gebruikte kaart: "kaartje van de Kustfietsroute, dit is gratis te verkrijgen bij de Toerisme bureaus langs de kust.
De kaart van "Fietsroutenetwerk De Kust" is ook bruikbaar.
Reliëf: zo plat als het maar kan zijn.
Veiligheid: De Kustbaan moet een aantal keren worden overgestoken, tenzij u de route omgekeerd rijdt, m.a.w. starten te Knokke. En dan is er Zeebrugge nog.
Startplaats: Tramhalte Oostende Station.
Einde:Tramhalte Knokke Station.
Besluit: alvorens te starten: kijk uit je doppen voor de windrichting want 37km windop is niet om mee te lachen!
Vanuit Knokke starten heeft als voordeel dat je de Kustbaan niet zoveel moet oversteken.
Onnodig te zeggen dat je tijdens de zomer serieuze drukte mag verwachten!
Pauzeren: overal is wel wat te vinden om de verbruikte calorieën aan te vullen.
Info: fietstoeren@gmail.com

           

TOP